فارسی
خروج دارایی سران ایران در هفتههای گذشته شتاب بسیار زیادی گرفته است. رسانه اسرائیلی «کانال ۱۴» از جابهجایی ۵۰۰ میلیون دلار در یک ماه پرده برداشت. سه تن از چهرههای بلندپایه یعنی لاریجانی، شمخانی و کریمیان این پولها را جابهجا کردند. آنها برای پنهانکاری از پولهای دیجیتال، پول نقد و طلا بهره میبرند. بخشی از این داراییها به سنگاپور و بخشی دیگر به مسکو رسیده است. این مبالغ کلان نشاندهنده نگرانی شدید میان ردههای بالای قدرت است.
نقش فرزندان در جابهجایی دارایی
افزون بر این، فرزندان این افراد امپراتوریهای مالی بزرگی در خارج از مرزها میچرخانند. محمد کریمیان، پسر علی کریمیان، شخصاً وظیفه جابهجایی این مبالغ را بر دوش دارد. او این داراییها را به دبی میفرستد تا به دست دیگران برسد. در آنجا، حسین شمخانی این پولها را دریافت و مدیریت میکند. این شبکههای خانوادگی نشاندهنده هراس سران از آینده کشور است. آنها با این کار، آینده مالی خود را در کشورهای بیگانه استوار میکنند.
فروپاشی بانکی و فرار بزرگ
همچنین گزارشهای تازه نشان میدهند که پنج بانک بزرگ ایران در آستانه نابودی هستند. بانک سپه که با سپاه پیوند دارد، در وضعیتی بسیار ناگوار به سر میبرد. تنها در دو شبانهروز، یک و نیم میلیارد دلار از ایران خارج شد. مجتبی خامنهای نیز ۳۲۸ میلیون دلار را به دبی فرستاده است. او برای این کار از مسیرهای پیچیده پولهای دیجیتال استفاده کرد. این حجم از جابهجایی، سیستم پولی کشور را با فلج کامل روبهرو میکند. «در اخبار روز PhoenixQ از تازهترین خبرها، تحلیلها و گزارشها آگاه شوید.»
واکنش تند وزیر خزانهداری آمریکا
از سوی دیگر، اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، سخنان تندی بر زبان آورد. او گفت رهبران ایران دیوانهوار در حال تهی کردن خزانه کشور هستند. بسنت معتقد است که «موشها در حال ترک کشتی در حال غرق شدن هستند.» او سیاست فشار حداکثری را بهترین راه برای رویارویی با این رفتارها میداند. خروج دارایی سران ایران نشانی آشکار از فروپاشی درونی دستگاه حکومتی است. آمریکا به دقت جابهجایی این پولهای خونآلود را زیر نظر دارد.
سقوط دارایی ملی و خیزش مردم
در همین راستا، سقوط آزاد ارزش پول ملی و تورم لجامگسیخته، مردم را به ستوه آورده است. وزیر خزانهداری آمریکا تأکید کرد که کمبود دلار در ایران به اوج رسیده است. این روند با سقوط یکی از بزرگترین بانکها در ماه دسامبر آغاز شد. اکنون مردم خشمگین در خیابانها به دنبال پس گرفتن حقوق پایمال شده خود هستند. سران نظام به جای پاسخگویی، تنها به فکر نجات داراییهای شخصی خود میباشند. آنها ثروت ملی را به حسابهای سنگاپور و دبی سرازیر میکنند.
