فارسی
جنبش «نسل Z اداره می‌کند» روز شنبه، ۳۱ اکتبر، برای نخستین بار خیابان‌های بیش از ۳۰ شهر آلمان را در نوردید. به گفته برگزارکنندگان، حدود ۱۲۰ هزار نفر در سراسر کشور در این تظاهرات سراسری شرکت کردند. این گزارش به موضوع اعتراضات نسل Z در آلمان می‌پردازد.
خواسته‌های این جنبش مشخص و ملموس است. معترضان خواستار افزایش بودجه مدارس، دسترسی بهتر به روان‌درمانی و درمان اعتیاد، مقابله با گرانی مسکن و عدالت اجتماعی هستند. همچنین دو مخالفت صریح دارند: نه به گسترش دوربین‌های نظارتی دولت و نه به بازگشت خدمت اجباری نظامی. همچنین، اعتراضات نسل Z در آلمان از محورهای اصلی این گزارش است.
برای پیگیری لحظه‌به‌لحظه مهم‌ترین رویدادها، ما را در سایت PhoenixQ و شبکه‌های اجتماعی سابسکرایب و دنبال کنید.
دردهایی که نسل جوان آلمان را به خیابان کشاند
جوانان آلمانی از مشکلاتی معترضند که برای بسیاری قابل درک است. در برخی شهرها نوبت انتظار برای روان‌درمانی به بیش از یک سال رسیده است. اجاره مسکن در پنج سال گذشته چنان افزایش یافته که بسیاری از جوانان دیگر توان زندگی مستقل ندارند.
افزون بر این، مدارس دولتی با کمبود معلم و فرسودگی ساختاری دست‌وپنجه نرم می‌کنند. معترضان معتقدند دولت فدرال به جای سرمایه‌گذاری اجتماعی، بر افزایش بودجه نظامی تمرکز کرده است.
تصویر شهرها در روز اعتراض
در برلین، حدود پنج هزار نفر مقابل دروازه براندنبورگ گرد آمدند. در مونیخ، چهار هزار نفر مقابل دانشگاه Ludwig Maximilian راهپیمایی آرامی داشتند. در فرانکفورت، معترضان کنار ساختمان بانک مرکزی اروپا جمع شدند که انتخابی نمادین برای اعتراض به نابرابری اقتصادی بود. در فرایبورگ، ماینتس و لایپزیگ نیز صدها و هزاران نفر شرکت کردند.
با این حال، در هامبورگ، کلن و فرانکفورت اوضاع متفاوت شد. در هامبورگ، گروهی نقاب‌زده موانع خیابانی را آتش زدند. پلیس با اسپری فلفل و خودروی آب‌پاش مداخله کرد. در فرانکفورت، معترضانی با سنگ به پلیس حمله بردند و یک مأمور را زخمی کردند.
در کلن، پلیس پس از استفاده از مواد آتش‌زا و نقض ممنوعیت پوشاندن صورت از سوی برخی معترضان، کل راهپیمایی را منحل اعلام کرد. در اشتوتگارت، پلیس از بلندگو مدام تکرار می‌کرد: «بلند فریاد بزنید، اما آرام بمانید.»
موضع سازمان‌دهندگان و واکنش‌های سیاسی
جنبش «نسل Z اداره می‌کند» از پیش اعلام کرده بود که گروه‌های افراطی را نمی‌پذیرد. از شرکت‌کنندگان خواسته شده بود از آوردن سلاح و تحریک پلیس بپرهیزند. این جنبش نه حزب است و نه سازمانی سنتی. نقطه قوتش بسیج سریع از طریق شبکه‌های اجتماعی است، اما همین ویژگی کنترل حاضران را دشوار می‌کند.
نهادهای امنیتی آلمان از پیش هشدار داده بودند که جریان‌های چپ افراطی ممکن است در این اعتراضات نفوذ کنند.
Katarina Dröge، رئیس فراکسیون سبزها در بوندستاگ، گفت جوانان به‌حق خشمگین‌اند، چون دولت فدرال خواسته‌هایشان را جدی نمی‌گیرد. حزب چپ نیز حمایت خود را اعلام کرد. در مقابل، Alice Weidel، رهبر حزب راستگرای «آلترناتیو برای آلمان»، هشدار داد که خطر واقعی این است که اعتراضات توسط افراطیون به انحراف کشیده شوند.
در نهایت، شاید مهم‌ترین پیام این روز نه تعداد شرکت‌کنندگان، بلکه این واقعیت بود که نسل Z توانست از طریق شبکه‌های اجتماعی حمایت گسترده‌ای را سازمان‌دهی کند. نسلی که سال‌ها «بی‌تفاوت» خوانده می‌شد، در خیابان‌های برلین، مونیخ، فرانکفورت و لایپزیگ نشان داد که نه بی‌تفاوت است و نه بی‌صدا.
