فارسی
سوم اکتبر ۲۰۲۶ (۱۱ مهر ۱۴۰۵) سی‌وششمین سالگرد وحدت دو آلمان است. امسال شهر برمن، کوچک‌ترین ایالت آلمان، میزبان جشن‌های ملی این روز است. بیش از چهارصد هزار نفر طی سه روز از این شهر بندری دیدن کردند و در بیش از صد برنامه موسیقی، تئاتر و گفت‌وگو شرکت کردند. این گزارش به موضوع یکپارچگی آلمان پس از وحدت می‌پردازد.
مراسم رسمی با نیایش مشترک کلیساهای پروتستان و کاتولیک در کلیسای جامع سنت پتری آغاز شد. سپس در سالن کنسرت «دی گلوکه»، فرانک‌والتر اشتاین‌مایر، رئیس‌جمهور آلمان، و فریدریش مرتس، صدراعظم، در مراسم رسمی حضور یافتند. همچنین، یکپارچگی آلمان پس از وحدت از محورهای اصلی این گزارش است.
برای پیگیری لحظه‌به‌لحظه مهم‌ترین رویدادها، ما را در سایت PhoenixQ و شبکه‌های اجتماعی سابسکرایب و دنبال کنید.
اشتاین‌مایر در سخنرانی خود نسبت به تهدید فزاینده دموکراسی از سوی افراط‌گرایی هشدار داد. او گفت: «عوام‌فریبی سیاسی نیروهای افراطی که دیگران را مسخره و تهدید می‌کنند، نه تنها آزادی و دموکراسی امروز را به خطر می‌اندازد، بلکه وحدت ما را نیز تهدید می‌کند.»
پیام رهبران مذهبی
برند کوشنروس، رئیس کلیسای پروتستان برمن، در سخنرانی‌اش گفت: «قدرت واقعی زمانی شکل می‌گیرد که به یکدیگر نیاز داشته باشیم و به توانایی‌های هم اعتماد کنیم.» او تأکید کرد که جامعه در روزگار دشوار نباید امید و اعتماد خود را از دست بدهد.
دومینیکوس مایر، اسقف کاتولیک شهر اوزنابروک، لحنی هشداردهنده‌تر داشت. او از افزایش تنهایی و فشار بیش از حد بر شهروندان سخن گفت. به گفته او، نباید این نگرش شکل بگیرد که هر کس به تنهایی مسئول خوشبختی خود است.
مایر هشدار داد که اگر چنین شود، جامعه به جایی می‌رسد که تنها «حق قوی‌تر» حاکم است. او همچنین صریحاً از کرامت انسانی یاد کرد که در قانون اساسی آلمان تضمین شده است. به گفته او، این اصل جامعه را «در برابر هرگونه طرد، بیگانه‌ستیزی و یهودستیزی» محافظت می‌کند.
این سخنان بازتاب دغدغه‌ای است که در آلمان امروز جدی گرفته می‌شود. این کشور همزمان با بحران اقتصادی، پیری جمعیت، فشار مهاجرت و قطبی‌شدن سیاسی روبه‌رو است.
شکاف شرق و غرب؛ زخمی که هنوز التیام نیافته
الیزابت کایزر، مسئول امور شرق آلمان در دولت فدرال، به مناسبت روز وحدت انتقادی تند مطرح کرد. او گفت که در مراسم امسال در برمن، هیچ‌یک از عالی‌ترین مقام‌های کشور از شرق آلمان نیستند. به همین دلیل هشدار داد که ممکن است این تصور شکل بگیرد که مردم شرق آلمان در رهبری کشور هیچ نقشی ندارند.
کایزر در همین راستا پیشنهاد کرد که رئیس‌جمهور بعدی آلمان یک زن توانمند از شرق کشور باشد.
از سوی دیگر، او از دستاوردهای پس از اتحاد نیز یاد کرد. پس از وحدت، بسیاری از مناطق شرق آلمان با تعطیلی کارخانه‌ها، بیکاری و مهاجرت گسترده روبه‌رو شدند. اما امروز شهرهایی مانند ینا، درسدن و لایپزیگ به قطب‌های فناوری، پژوهش و نوآوری تبدیل شده‌اند.
به گفته کایزر، شرق آلمان اکنون «پلی به سوی اروپای شرقی» نیز هست. با این حال، تفاوت درآمد و دارایی میان شرق و غرب هنوز کاملاً از بین نرفته است.
جشنی برای آشنایی با آلمان
یکی از جذاب‌ترین بخش‌های روز وحدت «خیابان ایالت‌ها» در برمن است. در این فضا، پانزده ایالت دیگر آلمان فرهنگ، غذا و دستاوردهای خود را معرفی می‌کنند. افزون بر این، نهادهایی مانند دولت فدرال، پارلمان و دادگاه قانون اساسی نیز حضور دارند تا شهروندان از نزدیک با ساختار سیاسی کشور آشنا شوند.
تجربه آلمان نشان می‌دهد که وحدت ملی با امضای یک توافق سیاسی به پایان نمی‌رسد. سی‌وشش سال پس از اتحاد رسمی، آلمانی‌ها هنوز درباره عدالت منطقه‌ای و مشارکت برابر شهروندان گفت‌وگو می‌کنند.
در نتیجه، روز وحدت نه فقط جشن پایان یک جدایی، بلکه یادآوری یک مسئولیت دائمی است.
