خواهران رحیمی؛ شکنجه‌ای که مادر را ناتوان از شناخت کرد

ترانه و رومینا رحیمی، دو خواهر دوقلوی ۲۰ ساله اصفهانی، پس از بازداشت در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، با اتهامات سنگینی روبرو شده‌اند. شعبه اول دادگاه انقلاب اصفهان ترانه را به اعدام و رومینا را به ۲۵ سال حبس محکوم کرده است. بستگان این دو خواهر در گفت‌وگو با رادیوفردا، تمام اتهامات را رد کرده و از شکنجه‌های شدید جسمی و روانی در دوران بازداشت خبر داده‌اند.

بازداشت بدون حکم و اعترافات اجباری

مسعود نورمحمدی، پسرخاله ترانه و رومینا، به رادیوفردا گفت که هر دو خواهر در شب‌های ۱۸ و ۱۹ دی در اعتراضات حضور داشتند. رومینا به دلیل مشکل معده زودتر به خانه بازگشت، اما ترانه در خیابان بود. حدود یک هفته پس از آن شب‌ها، مأموران با صورت‌های پوشیده و بدون ارائه حکم قضایی، شبانه به خانه دوست ترانه ریختند، دست و پایش را بستند و تمام وسایلش را با خود بردند. همزمان، رومینا نیز از خانه مادرش به همین شکل بازداشت شد.

«برای پیگیری لحظه‌به‌لحظه مهم‌ترین رویدادها، ما را در سایت PhoenixQ و شبکه‌های اجتماعی سابسکرایب و دنبال کنید.»

نورمحمدی گفت که به باور او، رومینا را بازداشت کردند تا از این طریق روی ترانه فشار بیاورند. او افزود که بازجویان به ترانه گفته بودند اگر اعتراف نکند، جلوی چشمانش به خواهرش تجاوز خواهند کرد. ترانه هر شب تا صبح صدای جیغ خواهرش را از زیر شکنجه می‌شنید. در چنین شرایطی، او حاضر شد هر چیزی را امضا کند.

بر اساس گفته‌های نورمحمدی، بازجویان متهمان را جلوی یکدیگر شکنجه می‌دادند و ترانه را روی صندلی می‌نشاندند تا شاهد آزار دیگران باشد. وکیل پرونده نیز تا پس از صدور حکم اجازه مطالعه پرونده را نداشت و در روز دادگاه تنها ده دقیقه برای بررسی پرونده‌ای با هزاران صفحه به او فرصت داده شد.

مادری که فرزندانش را نشناخت

نورمحمدی از لحظه‌ای دردناک سخن گفت که مادر ترانه و رومینا برای اولین بار پس از پنج ماه به زندان رفت تا دخترانش را ببیند. او گفت مادر در ابتدا آن‌ها را نشناخت؛ صورت‌هایشان کبود و باد کرده بود و تقریباً همه موهایشان ریخته بود. به گفته او، بازجویان آن‌ها را از موهایشان گرفته و از این اتاق به آن اتاق کشیده بودند تا جایی که موهایشان کنده شده بود.

مادر این دو خواهر که پیش از این حسابدار بود، از روزی که دخترانش بازداشت شدند دیگر نتوانسته سر کار برود. نورمحمدی گفت که تمام خانواده به مرز فروپاشی روانی رسیده‌اند و اشکی در چشمان مادر نمانده است.

وضعیت وخیم جسمی ترانه در زندان

ترانه پیش از بازداشت، روی پایش عمل جراحی کرده و پیچ و پلاک داشت. نورمحمدی گفت که در اثر شکنجه‌های زندان، وضعیت پایش به شدت بدتر شده است. پزشک زندان دستور داده که باید فوری به بیمارستان منتقل شود، اما مسئولان بهداری زندان از این کار جلوگیری می‌کنند و به ترانه می‌گویند که اعدام خواهد شد، چه پایش سالم باشد چه شکسته.

روز یکشنبه، ترانه از زندان تماس گرفت و گفت که دیگر قادر به راه رفتن نیست. نورمحمدی با تأسف گفت: «یک جوان ۲۰ ساله که باید روی اسبش سوار می‌شد، حالا نمی‌تواند در زندان از این سلول به آن سلول برود.»

اتهامات واهی و پرونده‌ای بدون مدرک

ترانه و رومینا رحیمی از جمله ۱۶ متهم پرونده موسوم به «میدان شهدا» در اصفهان هستند و هم‌اکنون در زندان دولت‌آباد این شهر نگهداری می‌شوند. اتهامات آن‌ها شامل محاربه، معاونت در محاربه، تخریب اموال عمومی، اجتماع و تبانی و تبلیغ علیه نظام است.

نورمحمدی گفت که وکلا هیچ مدرکی در پرونده نیافته‌اند. یکی از اتهامات، داشتن کوکتل مولوتف بوده، اما وکلا اعلام کرده‌اند که محتوای بطری‌ها روغن بوده، نه بنزین، و قابل اشتعال نبوده است. همچنین در ابتدا نام این دو خواهر در پرونده مرگ دو نفر در میدان شهدا ذکر شده بود، در حالی که به گفته نورمحمدی، ترانه در آن لحظه حدود ۱۳۰ متر دورتر بوده و رومینا اصلاً در صحنه حضور نداشته است.

در کنار اعتراض به حکم صادرشده، وکلا شکایتی نیز درباره شکنجه و تعرض جنسی به این دو خواهر تنظیم و ارائه کرده‌اند. نورمحمدی گفت که این شکایت هنوز در دادگاه اصفهان رسیدگی نشده، اما خانواده پیگیری آن را ادامه خواهد داد. او در پایان از همه ایرانیان خواست که به وضعیت زندانیان در زندان‌های اصفهان، از جمله زندان‌های دستگرد و دولت‌آباد، توجه کنند.