فارسی
تجربه انتظار برای نتیجه آزمایش سرطان سینه، یکی از سخت‌ترین هفته‌های زندگی یک خبرنگار بود. ماموگرافی، اکوگرافی و بیوپسی در فرانسه انجام شد و هفت روز طولانی در حالت تعلیق گذشت. این تجربه شخصی، دریچه‌ای شد به سوی واقعیت‌های نابرابر غربالگری سرطان سینه در سراسر اروپا. این گزارش به موضوع انتظار نتیجه آزمایش سرطان سینه می‌پردازد.
از ماموگرافی تا بیوپسی
همه چیز از یک دوشنبه صبح آغاز شد. قراری که یک یا دو سال به تعویق افتاده بود، بالاخره رسید. ماموگرافی انجام شد و پزشک نتیجه را «کاملاً خوب» اعلام کرد. اما در مرحله اکوگرافی، رادیولوژیست روی ناحیه‌ای خاص مکث کرد و سکوت کرد. همچنین، انتظار نتیجه آزمایش سرطان سینه از محورهای اصلی این گزارش است.
برای پیگیری لحظه‌به‌لحظه مهم‌ترین رویدادها، ما را در سایت PhoenixQ و شبکه‌های اجتماعی سابسکرایب و دنبال کنید.
رادیولوژیست گفت: «فکر می‌کنم به یک بیوپسی کوچک نیاز دارید.» ناحیه‌ای تیره‌تر وجود داشت که با حرکت پروب ناپدید نمی‌شد. دو روز بعد، بیوپسی انجام شد. پنج بار یک کانولای بلند در بافت فرو رفت و نمونه‌ها در ظرف‌های شیشه‌ای کوچک قرار گرفتند.
در فرانسه، فاصله بین ماموگرافی و بیوپسی تنها دو روز بود. در کشورهای دیگر، این انتظار می‌توانست هفته‌ها طول بکشد.
هفت روز در جهانی موازی
انتظار برای نتیجه بیوپسی سرطان سینه، نوعی جهان موازی بود. همه چیز از پشت فیلتری می‌گذشت و دور به نظر می‌رسید. سفر کاری و دیدار با دوستان به تعویق افتاد.
واژه تابو «سرطان» داشت به گزینه‌ای ممکن تبدیل می‌شد. چهره مادر، عمه، دخترخاله و خواهرش یکی یکی در ذهن می‌گذشتند؛ کسانی که این مسیر را پیموده بودند، با نتایج متفاوت.
صبح روز اعلام نتیجه، از ساعت ۹ تا ۱۲ ظهر، کیلومترها در خیابان‌های لیون راه رفته شد. همه این‌ها در طول «اکتبر صورتی» اتفاق افتاد؛ ماه سالانه آگاهی‌رسانی درباره سرطان سینه که در سال ۱۹۸۵ در ایالات متحده آغاز شد.
پزشک بالاخره گفت: «می‌توانم خیالتان را راحت کنم، چیزی نیست.» تمام تنش فروکش کرد.
نابرابری غربالگری در اروپا
مشارکت در برنامه‌های سازمان‌یافته غربالگری سینه در فرانسه همچنان زیر ۵۰ درصد است. لوئیس سیخو، هم‌رییس شبکه پیشگیری سازمان اروپایی سرطان، گفته است: «نابرابری در غربالگری سرطان، جان انسان‌ها را می‌گیرد.»
وقتی سرطان سینه زود تشخیص داده می‌شود، نرخ بقا در پنج سال تقریباً به ۱۰۰ درصد می‌رسد. در مقابل، برای زنانی که در مرحله پیشرفته تشخیص داده می‌شوند، این رقم به ۳۸ درصد کاهش می‌یابد.
فاصله زمانی از غربالگری تا دریافت تشخیص نیز در کشورهای مختلف متفاوت است؛ از میانه ۸ روز در دانمارک تا ۳۲ روز در رومانی. کمیسیون اروپا تحت طرح «اروپا در نبرد با سرطان» حدود ۸۰ میلیون یورو برای تقویت غربالگری سرمایه‌گذاری کرده است، اما دسترسی همچنان نابرابر است.
برای نمونه، Maria Assunta که در ساردینیای ایتالیا زندگی می‌کند، چهار سال پیش در ۴۶ سالگی توده‌ای ۴ سانتی‌متری در سینه‌اش شناسایی شد. یک ماه بعد بیوپسی انجام شد و سه هفته پس از آن تشخیص سرطان سینه دریافت کرد. او اکنون در مرحله پیگیری است و هر ۶ ماه یک‌بار معاینه می‌شود.
حمایت روان‌شناختی؛ خدمتی نابرابر
گزارش نابرابری‌های سرطان اروپا در سال ۲۰۲۶ سازمان همکاری و توسعه اقتصادی نشان داد که فقط ۱۶ کشور از ۲۷ عضو اتحادیه اروپا، به‌علاوه نروژ و ایسلند، حمایت روان‌شناختی را در مسیر مراقبت از بیماران سرطانی می‌گنجانند.
در ایتالیا، یک مطالعه در سال ۲۰۲۴ روی حدود ۳ هزار بیمار سرطانی نشان داد که فقط ۲۰ درصد حمایت روان‌شناختی دریافت کرده‌اند. به گفته فدراسیون ایتالیایی انجمن‌های داوطلبانه در انکولوژی (FAVO)، فقط حدود ۲۰ درصد بیمارستان‌ها حمایت تخصصی روان‌انکولوژی ارائه می‌دهند.
الئونورا، ۵۲ ساله از جنووا، در ۳۹ سالگی تحت عمل ماستکتومی قرار گرفت. او اکنون داوطلب انجمن Braccialetti Bianchi است و مربی چی‌گونگ شده است. این انجمن که حدود سی سال پیش توسط گروهی از پزشکان بیمارستان سان مارتینو راه‌اندازی شد، خدماتی مانند یوگا، رقص دایره‌ای و شیاتسو به بیماران ارائه می‌دهد.
آگاهی به تنهایی کافی نیست
هر سال حدود ۳۶۰ هزار زن در اتحادیه اروپا تشخیص سرطان سینه دریافت می‌کنند؛ از جمله ۶۱ هزار نفر در فرانسه. آمارها نشان می‌دهد یک زن از هر یازده زن در مقطعی از زندگی به سرطان سینه مبتلا خواهد شد.
کارزارهای آگاهی‌رسانی مهم هستند، اما به تنهایی کافی نیستند. زنان به غربالگری منظم، تشخیص سریع و مراقبت مناسب نیاز دارند. در نهایت، حمایت روان‌شناختی و درمان‌های مکمل باید برای همه در دسترس باشد، نه فقط برای تعداد محدودی در سراسر اتحادیه اروپا.
