حسن حبیبی، کاپیتان تیم ملی فوتبال ایران و قهرمان جام ملتهای آسیا، درگذشت. او یکی از چهرههای ماندگار فوتبال ایران بود که هم در دوران بازی و هم در دوران مربیگری نقش مهمی ایفا کرد. این گزارش به موضوع درگذشت حسن حبیبی کاپیتان تیم ملی میپردازد.
از کرمان تا تیم ملی
حسن حبیبی در سال ۱۳۱۸ در کرمان متولد شد. او فوتبال خود را از باشگاه شاهین تهران آغاز کرد. سپس به تاج پیوست و پس از آن همراه با محمد رنجبر و حشمت مهاجرانی به پاس رفت. او تا سال ۱۳۴۹ در باشگاه پاس بازی کرد. همچنین، درگذشت حسن حبیبی کاپیتان تیم ملی از محورهای اصلی این گزارش است.

برای پیگیری لحظهبهلحظه مهمترین رویدادها، ما را در سایت PhoenixQ و شبکههای اجتماعی سابسکرایب و دنبال کنید.
حبیبی از سال ۱۳۳۸ و در سن ۲۰ سالگی وارد تیم ملی شد. آخرین حضور او در تیم ملی نیز در سال ۱۳۴۹ بود. او در آن دوره در پست دفاع بازی میکرد و کاپیتانی تیم را بر عهده داشت.
افتخارات در تیم ملی
حبیبی در دوران بازی با تیم ملی به المپیک ۱۹۶۴ توکیو صعود کرد. مهمترین افتخار او قهرمانی در جام ملتهای آسیا در سال ۱۹۶۸ بود. او در آن رقابتها بهعنوان کاپیتان ایران را به قهرمانی رساند.
پیشگام مربیگری در ایران
پس از پایان دوران بازی، حبیبی مربیگری را آغاز کرد. او در باشگاههای پاس، آرارات و برق شیراز مربیگری کرد. حبیبی نخستین مربی فوتبال ایران بود که مدرک بینالمللی کسب کرد.
افزون بر این، او نخستین سرمربی تیم ملی ایران پس از انقلاب ۱۳۵۷ بود. با هدایت او، تیم ملی در جام ملتهای آسیا ۱۹۸۰ به مقام سوم دست یافت.
از سوی دیگر، حبیبی بین سالهای ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۵ سرمربی تیم ملی امید ایران بود. از شاگردان او میتوان به خداداد عزیزی، کریم باقری، مهدی مهدویکیا، یحیی گلمحمدی، افشین پیروانی، رضا شاهرودی، جواد منافی، حسین خطیبی، مهرداد میناوند و نیما نکیسا اشاره کرد.
فارسی

























































