فارسی
رفتن منظم به پارک می‌تواند سلامت روان و رشد اجتماعی-هیجانی کودکان را به طور قابل توجهی بهبود بخشد. یک مطالعه جدید نشان می‌دهد کودکانی که از بدو تولد تا ۱۱ سالگی دست‌کم هفته‌ای یک بار به پارک می‌روند، وضعیت روانی بهتری دارند. این گزارش به موضوع تأثیر پارک بر سلامت روان کودکان می‌پردازد.
پژوهشگران دریافتند این کودکان به طور میانگین ۱۶.۵ درصد امتیاز بالاتری در ارزیابی‌های سلامت روان کسب کردند. این مزایا حتی پس از در نظر گرفتن وضعیت اجتماعی-اقتصادی و مشکلات خانوادگی نیز پابرجا ماند. همچنین، تأثیر پارک بر سلامت روان کودکان از محورهای اصلی این گزارش است.
برای پیگیری لحظه‌به‌لحظه مهم‌ترین رویدادها، ما را در سایت PhoenixQ و شبکه‌های اجتماعی سابسکرایب و دنبال کنید.
یافته‌های پژوهش درباره تأثیر پارک بر رشد کودکان
این مطالعه در مجله «اپیدمیولوژی و سلامت جامعه» منتشر شد. پژوهش شامل ۴۲۱۹ شرکت‌کننده بود و بر رشد اجتماعی-هیجانی کودکان تمرکز داشت.
رشد اجتماعی-هیجانی به مهارت‌هایی اشاره دارد که کودکان برای مدیریت احساسات و ایجاد روابط به آن‌ها نیاز دارند. پژوهشگران یادآور شدند این مهارت‌ها پایه‌ای مهم برای سلامت روان در دوران کودکی و سال‌های بعدی زندگی هستند.
مارک فرگوسن، سرپرست این پژوهش از دانشگاه اکستر بریتانیا، گفت: «پارک‌ها به کودکان فضایی می‌دهند تا از نظر بدنی فعال باشند.» به گفته او، فعالیت بدنی از سلامت روان و جسم حمایت می‌کند و بازی‌های ماجراجویانه باعث تقویت اعتماد به نفس و استقلال کودکان می‌شود.
فرگوسن افزود: «پارک‌ها می‌توانند چیزی فراتر از یک محل بازی باشند و به عنوان منبعی مهم برای رشد سالم کودکان عمل کنند.»
ارتباط پارک با کاهش رفتارهای مشکل‌ساز
نتایج نشان داد رفتن به پارک با بهبود دو گروه از رفتارها مرتبط است. این تأثیر هم بر رفتارهای درونی‌سازی‌شده مانند علائم عاطفی و مشکلات با همسالان مشاهده شد و هم بر رفتارهای بیرونی‌سازی‌شده مانند بیش‌فعالی و مشکلات رفتاری.
در این مطالعه همچنین مشخص شد کودکانی که در دوره‌هایی بیشتر به پارک می‌رفتند، در همان مقاطع رشد اجتماعی-هیجانی بهتری داشتند. کودکانی که در مجموع بیشتر به پارک سر می‌زدند نیز وضعیت مطلوب‌تری نسبت به سایرین داشتند.
پارک‌ها و کاهش نابرابری در رشد کودکان
پژوهشگران بررسی کردند که آیا بهره‌مندی از پارک بسته به پیش‌زمینه خانوادگی متفاوت است یا نه. به نظر می‌رسد کودکان خانواده‌های برخوردارتر در سنین پایین‌تر بیشتر به پارک می‌رفتند. در مقابل، کودکان خانواده‌های کمتر برخوردار هرچه بزرگ‌تر می‌شدند، بیشتر از پارک استفاده می‌کردند.
این مطالعه نشان می‌دهد پارک‌ها می‌توانند نابرابری‌ها در رشد کودکان را کاهش دهند. با این حال، این امر تنها در صورتی محقق می‌شود که دسترسی به پارک برای همه خانواده‌ها آسان باشد.
فرگوسن تأکید کرد که جامعه‌ها به پارک‌هایی با کیفیت خوب نیاز دارند که «امن، در دسترس و برای خانواده‌ها از هر پیش‌زمینه‌ای خوشایند باشند.» از آنجا که پارک‌ها رایگان و برای همه باز هستند، می‌توانند نقش «هم‌ترازکننده» داشته باشند و شکاف‌های سلامت میان گروه‌های مختلف اجتماعی-اقتصادی را کاهش دهند.
