فارسی
مذاکرات مسقط و دیپلماسی هسته‌ای در حالی روز جمعه ۱۷ بهمن آغاز شد که جمهوری‌اسلامی تحت شدیدترین فشارهای داخلی و بین‌المللی قرار دارد. عباس عراقچی در شرایطی به عمان اعزام شده که شکست‌های نظامی اخیر در «جنگ ۱۲ روزه»، توان چانه‌زنی تهران را به شدت کاهش داده است. تحلیل‌گران بر این باورند که مقامات جمهوری‌اسلامی اکنون نه برای «توافق شرافتمندانه»، بلکه تنها برای فرار از فروپاشی اقتصادی دست به دامن مسقط شده‌اند. در واقع، این دور از گفتگوها بیش از آنکه دیپلماسی باشد، تلاشی ناامیدانه برای خرید زمان محسوب می‌شود.
عقب‌نشینی تحت لوای مذاکره
حضور احتمالی فرمانده سنتکام در میز مذاکرات، عملاً به معنای تحمیل شروط نظامی آمریکا بر دیپلمات‌های جمهوری‌اسلامی است. در حالی که وزارت خارجه جمهوری اسلامی از «رفع تحریم‌ها» سخن می‌گوید، واقعیت میدانی نشان‌دهنده یک تسلیم تدریجی است. دولت ترامپ برخلاف دوره‌های قبل، هیچ امتیازی برای بقای گروه‌های نیابتی تهران قائل نیست. اصرار واشینگتن بر توقف کامل غنی‌سازی و محدودیت موشکی، دقیقاً ستون‌های ادعایی قدرت سخت رژیم را هدف گرفته است. مقامات تهران در حالی پشت میز نشسته‌اند که گزینه‌های روی میز آن‌ها بر اثر سیاست‌های غلط گذشته کاملاً سوخته است.
وهم قدرت و واقعیت تلخ ۳۰ ساله
اظهارات جی‌دی ونس درباره نگرانی ۳۰ ساله از برنامه هسته‌ای، پیامی مستقیم به ساختار قدرت در ایران بود. معاون ترامپ با تحقیر توان دفاعی تهران، تأکید کرد که حتی در صورت تلاش جمهوری‌اسلامی، راهی برای دستیابی به سلاح هسته‌ای وجود ندارد. این سخنان نشان می‌دهد که راهبرد «صبر راهبردی» یا «فشار متقابل» جمهوری اسلامی کاملاً شکست خورده است. واشینگتن اکنون به دنبال مهار کامل جمهوری‌اسلامی برای دهه‌های آینده است، نه فقط یک توافق کوتاه‌مدت. در این میان، شعارهای همیشگی حکومت درباره «استقلال»، در تضاد کامل با تقاضای یاری از کشورهای واسطه قرار گرفته است. «برای پیگیری لحظه‌به‌لحظه مهم‌ترین رویدادها، ما را در سایت PhoenixQ و شبکه‌های اجتماعی سابسکرایب و دنبال کنید.»
مذاکرات مسقط و دیپلماسی هسته‌ای؛ پایان یک عصر
بسیاری از ناظران معتقدند که جمهوری اسلامی در مسقط با بن‌بستی تاریخی مواجه شده است. از یک سو، پذیرش شروط آمریکا به معنای پایان نفوذ منطقه‌ای و خلع سلاح کامل است. از سوی دیگر، ادامه وضعیت فعلی، فروپاشی کامل اقتصادی و افزایش خشم عمومی در داخل را به دنبال دارد. مذاکرات مسقط و دیپلماسی هسته‌ای اکنون به صحنه نمایش استیصال حکومتی تبدیل شده که میان بقای خود و ایدئولوژی‌های فرسوده‌اش گیر افتاده است. عمان تنها شاهد تلاش حکومتی است که می‌خواهد با ابزار دیپلماسی، بر دهه‌ها سوءمدیریت و انزوای خود سرپوش بگذارد.
