فارسی
اعدام‌های جمهوری اسلامی بار دیگر به محور انتقادهای تازه از درون زندان اوین تبدیل شد. سه زندانی سیاسی با انتشار بیانیه‌ای، افزایش اعدام‌ها و بازداشت‌های گسترده را محکوم کردند. آنان همچنین جمهوری اسلامی را متهم کردند که از جنگ به‌عنوان پوششی برای تشدید سرکوب داخلی بهره می‌گیرد. به باور امضاکنندگان، حکومت با گسترش فضای امنیتی می‌خواهد اقتدار از دست‌رفته خود را بازیابی کند و اعتراض‌های اجتماعی را مهار سازد.
زندانیان سیاسی: حکومت به دنبال بازسازی اقتدار است
ابوالفضل قدیانی، رضا ولی‌زاده و محمد نجفی این بیانیه را منتشر کردند. آنان نوشتند جمهوری اسلامی پس از آنچه «شکست در میدان نبرد» نامیدند، راه تشدید اعدام‌ها را برگزیده است. از نگاه آنان، حکومت با این سیاست می‌خواهد اقتدار از دست‌رفته خود را بازیابی کند. افزون بر این، تلاش می‌کند مخالفان را زیر فشار بیشتری قرار دهد.
امضاکنندگان تأکید کردند تشدید مجازات‌ها بخشی از یک سیاست گسترده‌تر است. در نتیجه، حکومت می‌خواهد صدای منتقدان را خاموش کند. همچنین، می‌کوشد از گسترش نارضایتی‌های عمومی جلوگیری کند.
«برای پیگیری لحظه‌به‌لحظه مهم‌ترین رویدادها، ما را در سایت PhoenixQ و شبکه‌های اجتماعی سابسکرایب و دنبال کنید.»
اعدام‌ها و بازداشت‌ها؛ ابزار ایجاد هراس
این سه زندانی سیاسی نوشتند افزایش اعدام‌ها و بازداشت‌ها با هدف ایجاد هراس دنبال می‌شود. به گفته آنان، حکومت از ابزارهای امنیتی برای محدود کردن آزادی‌های مدنی استفاده می‌کند. علاوه بر این، فشار بر فعالان سیاسی و مدنی نیز افزایش یافته است.
امضاکنندگان این اقدامات را بخشی از «پروژه سازمان‌یافته سرکوب» دانستند. با این حال، تأکید کردند خشونت امنیت پایدار ایجاد نمی‌کند. در عوض، چنین رویکردی شکاف میان حکومت و جامعه را عمیق‌تر می‌کند.
هشدار درباره آینده جامعه
نویسندگان بیانیه هشدار دادند هیچ حکومتی با خشونت و ارعاب به ثبات پایدار نمی‌رسد. از سوی دیگر، سرکوب مشروعیت سیاسی را نیز تقویت نمی‌کند. به گفته آنان، ایجاد رعب شاید در کوتاه‌مدت مؤثر باشد. اما در بلندمدت پیامدهای سنگین‌تری به همراه خواهد داشت.
آن‌ها همچنین از افکار عمومی و نهادهای حقوق بشری خواستند این روند را با دقت دنبال کنند. زیرا سکوت در برابر افزایش اعدام‌ها، زمینه ادامه این سیاست را فراهم می‌کند.
رضا ولی‌زاده در میان امضاکنندگان
رضا ولی‌زاده، یکی از امضاکنندگان بیانیه، روزنامه‌نگار ایرانی-آمریکایی و خبرنگار پیشین رادیوفردا است. او پس از چند سال اقامت در خارج از کشور، ۱۶ اسفند ۱۴۰۲ به ایران بازگشت. هدف او دیدار با خانواده بود. اما مقام‌های جمهوری اسلامی اول مهر ۱۴۰۳ او را بازداشت کردند.
در پایان، این بیانیه هم‌زمان با انتشار گزارش‌های تازه درباره افزایش احکام اعدام منتشر شد. از این رو، اعدام‌های جمهوری اسلامی دوباره به یکی از مهم‌ترین موضوع‌های حقوق بشری تبدیل شد. همچنین، این بیانیه توجه نهادهای بین‌المللی و فعالان حقوق بشر را بار دیگر به وضعیت ایران جلب کرد.
