نامه پارلمان اروپا به فیفا درباره وضعیت فوتبالیست‌های زندانی در ایران

نامه پارلمان اروپا به فیفا در اقدامی قاطعانه، رئیس فدراسیون جهانی فوتبال را هدف پرسش‌های جدی قرار داد. نمایندگان پارلمان اروپا در این نامه سرگشاده، درباره وضعیت بحرانی فوتبالیست‌های زندانی در ایران از جیانی اینفانتینو توضیح خواستند. امضاکنندگان این نامه، از جمله هانا نویمان و لوکاس فورلاس، نگران سلامت و امنیت ورزشکاران هستند. آن‌ها اکنون پشت میله‌های زندان قرار دارند. نمایندگان از فیفا می‌خواهند پیش از آغاز رقابت‌های جام جهانی ۲۰۲۶، مواضع صریح خود را اعلام کند. این پرسش اصلی مطرح است که آیا فیفا در تعاملاتش، حقوق ورزشکاران زندانی را اولویت قرار داده است؟.

آزمون اخلاقی فیفا در قبال فوتبالیست‌های دربند

اعضای پارلمان اروپا تأکید می‌کنند که اعتبار تعهدات فیفا به کرامت انسانی در چنین شرایطی محک می‌خورد. نامه پارلمان اروپا به فیفا به روشنی بیان می‌کند که بیانیه‌های سیاسی کافی نیستند. در حالی که تیم ملی در جام جهانی به میدان می‌رود، چندین فوتبالیست همچنان در حبس هستند. گزارش‌ها حاکی از آن است که جان برخی ورزشکاران، مانند احسان حسینی‌پور حصارلو، در خطر است. امضاکنندگان با اشاره به پرونده‌هایی همچون شکنجه و ناپدیدسازی قهری، از سکوت فدراسیون جهانی فوتبال انتقاد کردند.

«مهم‌ترین خبرها را سریع، دقیق و بی‌واسطه در PhoenixQ دنبال کنید.»

ضرورت اقدام عملی فیفا برای حقوق بشر

نمایندگان اروپایی در بخش دیگری از نامه خود، پیشینه فعالیت‌های فیفا در ایران را یادآور شدند. آن‌ها به فشارهای قبلی فیفا برای حضور زنان در ورزشگاه‌ها اشاره کردند و آن را الگویی برای برخورد فعلی دانستند. اکنون فیفا دوباره در معرض آزمونی بزرگ قرار گرفته است تا نشان دهد ملاحظات حقوق بشری را قربانی مصلحت‌های سیاسی نمی‌کند. آن‌ها هشدار دادند که سکوت در برابر این شرایط، این پیام خطرناک را مخابره می‌کند که اصول حقوق بشری برای فیفا جنبه اختیاری دارد.

هشدار نسبت به عواقب سکوت در برابر سرکوب

در پایان این نامه آمده است که فیفا شاید توان حل بحران‌های کلان حقوق بشر را نداشته باشد، اما قطعاً قدرت بلند کردن صدای خود را دارد. اعضای پارلمان اروپا با لحنی هشدارآمیز تأکید کردند که فیفا نباید با بی‌تفاوتی، تعهدات خود را نادیده بگیرد. جامعه جهانی اکنون با دقت نظاره‌گر رفتار فدراسیون جهانی فوتبال است. ورزشکاران ایرانی که تحت بازداشت‌های خودسرانه قرار دارند، نیازمند حمایتی فوری و جدی از سوی نهادهای بین‌المللی هستند تا از احکام سنگین و احتمالی اعدام نجات یابند.