فارسی
ارتش آمریکا در واکنش به ادعای سپاه پاسداران مبنی بر بستن تنگه هرمز، با صدور بیانیه‌ای رسمی تأکید کرد که این آبراه راهبردی برای همه شناورهای تجاری باز است. فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا (سنتکام) روز یکشنبه اعلام کرد نیروهای این کشور در موقعیت مناسب قرار دارند. آن‌ها از آزادی کشتیرانی در برابر اقدامات تجاوزکارانه و تهدیدهای خودسرانه تهران محافظت می‌کنند. سنتکام صراحتاً بیان کرد که جمهوری اسلامی کنترل این آبراه را در اختیار ندارد. در واقع، تردد کشتی‌ها در این مسیر حیاتی همچنان طبق روال عادی در جریان است.
تقابل نظامی و ادعاهای متضاد
تنش‌ها پس از آن بالا گرفت که سپاه پاسداران روز شنبه مدعی بستن تنگه هرمز شد. سپاه این ادعا را پس از حمله به یک کشتی تجاری مطرح کرد. در مقابل، ارتش آمریکا ساعاتی بعد اهداف نظامی در جنوب ایران را هدف حملات دقیق خود قرار داد. این تبادل آتش، تفاهم‌نامه اخیر میان واشینگتن و تهران را در آستانه فروپاشی کامل قرار داده است. ارتش آمریکا به‌طور مستمر مسیرهای دریانوردی را پایش می‌کند تا امنیت کشتی‌های بین‌المللی را تضمین کند. گزارش‌های میدانی نشان می‌دهد که درگیری‌های نظامی، مانع از حرکت کشتی‌های حامل انرژی در این منطقه نشده است.
«برای پیگیری لحظه‌به‌لحظه مهم‌ترین رویدادها، ما را در سایت PhoenixQ و شبکه‌های اجتماعی سابسکرایب و دنبال کنید.»
سرنوشت تفاهم‌نامه و آتش‌بس شکننده
دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، پس از حملات تلافی‌جویانه به نقاطی در ایران، توافق پیشین را بی‌اعتبار خواند. او اگرچه از ادامه گفت‌وگوها با تهران سخن می‌گوید، اما معتقد است آتش‌بس شکننده میان دو طرف پایان یافته است. اصرار جمهوری اسلامی بر حفظ کنترل انحصاری بر تنگه هرمز و حمله به نفتکش‌ها، خشم واشینگتن را برانگیخت. این بن‌بست دیپلماتیک، چشم‌انداز مذاکرات را تیره و تار کرده است. با این حال، کاخ سفید همچنان گزینه‌های نظامی و دیپلماتیک خود را برای حفظ امنیت منطقه روی میز نگه می‌دارد.
تأثیر بر بازارهای انرژی و امنیت منطقه
تنگه هرمز، گلوگاه اصلی انتقال انرژی جهان، همچنان زیر ذره‌بین دولت‌ها و شرکت‌های بزرگ کشتیرانی قرار دارد. تهدیدهای کلامی تهران و واکنش‌های نظامی واشینگتن، نوسانات شدیدی در بازارهای جهانی ایجاد کرده است. جمهوری اسلامی به دنبال تغییر موازنه قدرت در خلیج فارس است، اما ارتش آمریکا بر حفظ نظم پیشین دریانوردی تأکید می‌کند. به نظر می‌رسد تا زمانی که یک توافق پایدار شکل نگیرد، امنیت دریایی همچنان موضوع اصلی این تقابل باقی می‌ماند. تحولات آتی بستگی به میزان خویشتنداری طرفین و سرنوشت گفت‌وگوهای پشت‌پرده دارد.
