بیش از یک سال پس از حمله موشکی ایران به محلهای مسکونی در شهر «باتیام» اسرائیل، بسیاری از خانوادهها هنوز به خانههای خود بازنگشتهاند. اکنون شهرداری این شهر علیه دولت ایران در دادگاه منطقهای اورشلیم اقامه دعوی کرده است. این گزارش به موضوع شکایت باتیام از ایران میپردازد.
موشکی که یک محله را ویران کرد
الی ییتسخیان، مرد ۵۵ سالهای که تا تابستان گذشته در طبقه نهم یک ساختمان دهطبقه در باتیام زندگی میکرد، ویدئویی از تخریب بقایای آن ساختمان نشان میدهد. موشکی با حدود ۵۰۰ کیلوگرم مواد منفجره به آن ساختمان اصابت کرد. او در کانال زباله ساختمان جان سالم به در برد. همچنین، شکایت باتیام از ایران از محورهای اصلی این گزارش است.
برای پیگیری لحظهبهلحظه مهمترین رویدادها، ما را در سایت PhoenixQ و شبکههای اجتماعی سابسکرایب و دنبال کنید.
ییتسخیان میگوید: «ما ۹ نفر در اتاق زباله بودیم. هنگام اصابت موشک، ساختمان بهشدت لرزید و صدای فریاد مردم را شنیدم.» نه نفر از همسایگان او کشته شدند. پیکر برخی از آنها چند روز بعد در میان آوار پیدا شد.
الی تقریباً همهچیز را از دست داد؛ آلبومهای عکس، اثاثیه، اشیای قیمتی و خودروی شخصیاش. تنها لباسهایی که هنگام حادثه بر تن داشت برایش باقی ماند. او میگوید یک سال و سه ماه است که در هتل زندگی میکند و برای خوابیدن به قرص نیاز دارد.
شکایت شهردار باتیام از ایران
زویکا بروت، شهردار باتیام، برای پاسخگو کردن ایران در قبال این خسارات، در دادگاه منطقهای اورشلیم علیه این کشور شکایت کرده است. وی خواستار پرداخت ۷۰ میلیون یورو غرامت برای خسارات وارده به زیرساختهای شهری شده است. بروت شخصاً به نیویورک سفر کرد تا نسخه دادخواست را به نمایندهای از ایران تحویل دهد.
نیتزانا لایتنر، وکیل این پرونده، میگوید بعید است ایران به این شکایت واکنش نشان دهد. با این حال، صدور حکم غیابی ممکن است زمینه آزادسازی منابع مالیای را فراهم کند که اسرائیل از محل معاملات قدیمی نفتی هنوز به ایران بدهکار است.
لایتنر میگوید: «اگر در این دادگاه پیروز شوم، درهای دادخواهی به روی همه کسانی در اسرائیل که از سوی ایران آسیب دیدهاند باز خواهد شد.»
محلهای که به شهر ارواح تبدیل شده
در این حمله، بیش از ۱۰۰ ساختمان آسیب دیدند که ۲۲ تای آنها باید تخریب شوند. بیش از ۵۰۰ خانواده هنوز نتوانستهاند به محله خود بازگردند. این محله اکنون به یک شهر متروکه شباهت دارد.
ریکی استرن یکی از معدود ساکنان باقیمانده است. او میگوید: «همه دچار آسیب روحی شدهاند. بسیاری از همسایگانم گفتهاند هرچه میخواهم از خانههایشان بردارم، چون دیگر بازنمیگردند.»
بازسازی کامل این محله ممکن است سالها طول بکشد. الی نیز قصد بازگشت ندارد. در محل ساختمان سابق او، هفت سال دیگر یک برج مسکونی جدید ساخته خواهد شد. او که ایرانیتبار است و والدینش از تهران به اسرائیل مهاجرت کردهاند، هیچ انتظاری از شکایت حقوقی ندارد. در پاسخ به اینکه آیا از حملات آینده میترسد، میگوید: «از چه چیزی باید بترسم؟ من که از قبل همهچیزم را از دست دادهام.»
فارسی














































