فارسی
بسیاری از افرادی که قصد کاهش وزن دارند، تمرکز خود را بر رژیم غذایی و ورزش می‌گذارند. با این حال، یافته‌های یک پژوهش تازه نشان می‌دهد ساعت خواب شبانه نیز ممکن است در این فرآیند نقش داشته باشد. محققان دانشکده پرستاری روری مایرز دانشگاه نیویورک دریافتند بزرگسالانی که شب‌ها زودتر به خواب می‌روند، معمولاً کاهش وزن بیشتری را تجربه می‌کنند. این گزارش به موضوع تأثیر ساعت خواب بر کاهش وزن می‌پردازد.
بر اساس این پژوهش، هر ۶۰ دقیقه زودتر به خواب رفتن با حدود ۱.۳ پوند، معادل ۵۹۰ گرم، کاهش وزن در یک دوره هشت‌هفته‌ای ارتباط داشته است. سوزان کول مالون، استادیار این دانشکده و نویسنده اصلی پژوهش، می‌گوید: «به نظر می‌رسد زمان به خواب رفتن، و نه فقط مدت خواب، عاملی مهم و کمتر مورد توجه در کاهش وزن و سلامت متابولیک باشد.» همچنین، تأثیر ساعت خواب بر کاهش وزن از محورهای اصلی این گزارش است.
برای پیگیری لحظه‌به‌لحظه مهم‌ترین رویدادها، ما را در سایت PhoenixQ و شبکه‌های اجتماعی سابسکرایب و دنبال کنید.
روش پژوهش و نتایج اولیه
نتایج این مطالعه در نشریه علمی Nursing Research منتشر شده است. در این پژوهش، ۱۹۶ بزرگسال مبتلا به پیش‌دیابت شرکت داشتند که معمولاً کمتر از شش ساعت و نیم در شب می‌خوابیدند. شرکت‌کنندگان به دو گروه تقسیم شدند.
گروه نخست در یک دوره آموزشی هشت‌هفته‌ای درباره تغذیه سالم، فعالیت بدنی و مدیریت استرس شرکت کردند. گروه دوم علاوه بر همین آموزش‌ها، تحت برنامه راهنمایی رفتاری قرار گرفتند تا به‌تدریج ساعت خواب خود را جلو بکشند. محققان با استفاده از حسگرها، ثبت روزانه اطلاعات و دستگاه‌های پایش مچی، وضعیت خواب، فعالیت بدنی و قند خون شرکت‌کنندگان را بررسی کردند.
نتایج اولیه برخلاف انتظار بود. هیچ‌یک از دو گروه بهبود معناداری در سطح قند خون نشان ندادند. هر دو گروه وزن کم کردند، اما تفاوت معناداری میان میزان کاهش وزن آن‌ها مشاهده نشد. در عین حال، شرکت‌کنندگان گروه دوم کیفیت خواب بهتری گزارش کردند و در طول روز کمتر احساس خواب‌آلودگی داشتند.
چرا زودتر خوابیدن ممکن است به کاهش وزن کمک کند؟
نکته جالب زمانی آشکار شد که پژوهشگران داده‌های هر دو گروه را جدا از نوع آموزش دریافتی بررسی کردند. این تحلیل نشان داد افرادی که زودتر به خواب رفته بودند، عموماً وزن بیشتری از دست داده بودند.
پژوهشگران احتمال می‌دهند این ارتباط به ساعت زیستی بدن مربوط باشد. بیدار ماندن تا دیروقت می‌تواند قرار گرفتن در معرض نور مصنوعی را افزایش دهد و واکنش‌های استرسی بدن را فعال کند. افزون بر این، ساعات پایانی شب معمولاً با زمانی همزمان است که حساسیت بدن به انسولین در پایین‌ترین سطح خود قرار دارد.
مالون توضیح می‌دهد: «زودتر به خواب رفتن ممکن است خوردن غذا در ساعات پایانی شب را محدود کند و زمان دریافت غذا را با بازه مطلوب سوخت‌وساز بدن هماهنگ‌تر سازد.» پژوهشگران همچنین اشاره کرده‌اند که بیدار ماندن تا دیروقت با افزایش هورمون‌های تحریک‌کننده گرسنگی، از جمله گرلین، همراه است.
محدودیت‌های پژوهش
با وجود این یافته‌ها، محققان هشدار می‌دهند که نتایج را نباید به‌عنوان اثبات تأثیر مستقیم زودتر خوابیدن بر کاهش وزن تفسیر کرد. پژوهش تنها هشت هفته ادامه داشته و مشخص نیست شرکت‌کنندگان بتوانند در بلندمدت این تغییرات را حفظ کنند.
در کنار این موضوع، ارزیابی برخی شاخص‌های مهم مانند کیفیت خواب و خواب‌آلودگی روزانه تا حد زیادی به گزارش خود شرکت‌کنندگان متکی بوده است. نکته مهم دیگر اینکه افراد دریافت‌کننده آموزش خواب به‌طور متوسط تنها حدود ۱۲ دقیقه زودتر به خواب رفتند و این تغییر با بهبود قابل‌اندازه‌گیری قند خون همراه نبود. بنابراین، یافته اصلی پژوهش وجود یک ارتباط آماری است، نه اثبات اینکه تغییر ساعت خواب به‌تنهایی می‌تواند باعث کاهش وزن شود.
