بیانیه ۵۶ کشور در سالگرد تحریم‌های ایران

پنجاه و شش کشور عضو «ابتکار امنیت مقابله با اشاعه» (PSI) در سالگرد بازگشت خودکار تحریم‌های سازمان ملل علیه ایران، بیانیه‌ای مشترک صادر کردند. این کشورها بر تعهد خود به اجرای کامل قطعنامه‌های بازگردانده‌شده شورای امنیت تأکید کردند. این گزارش به موضوع بیانیه مشترک تحریم‌های ایران می‌پردازد.

بازگشت تحریم‌ها و آغاز مکانیزم ماشه

در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۵، شش قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل مجدداً لازم‌الاجرا شدند. این اتفاق پس از تکمیل روند «اسنپ‌بک» یا بازگشت خودکار تحریم‌ها رخ داد. همچنین، بیانیه مشترک تحریم‌های ایران از محورهای اصلی این گزارش است.

برای پیگیری لحظه‌به‌لحظه مهم‌ترین رویدادها، ما را در سایت PhoenixQ و شبکه‌های اجتماعی سابسکرایب و دنبال کنید.

فرانسه، آلمان و بریتانیا این روند را آغاز کردند. دلیل آن، عدم پایبندی مستمر و قابل‌توجه تهران به تعهدات هسته‌ای‌اش در چارچوب برجام بود.

اکنون یک سال از آن تاریخ گذشته است. کشورهای امضاکننده بیانیه بر ادامه اجرای تعهدات مرتبط با قطعنامه‌های بازگردانده‌شده تأکید کرده‌اند.

ابتکار امنیت مقابله با اشاعه چیست؟

PSI یک ائتلاف بین‌المللی است. این ائتلاف در سال ۲۰۰۳ برای جلوگیری از انتقال سلاح‌های کشتار جمعی به دست کشورهای نامسئول تأسیس شد.

کشورهای عضو در بیانیه ۲۰۰۳ اصول توقیف را تأیید کرده‌اند. آن بیانیه بر پایبندی به قوانین و چارچوب‌های بین‌المللی، از جمله قطعنامه‌های شورای امنیت، تأکید دارد.

تعهدات چهارگانه کشورهای امضاکننده

کشورهای امضاکننده چهار تعهد مشخص در این بیانیه اعلام کردند. نخست، اقدامات مؤثری برای جلوگیری از فروش، تأمین و انتقال مستقیم یا غیرمستقیم اقلام به ایران یا از ایران انجام خواهند داد. این اقلام شامل مواردی می‌شود که می‌توانند به تولید سلاح‌های کشتار جمعی، سامانه‌های حمل آنها از جمله پهپادها کمک کنند.

دوم، رویه‌های سریع و ساده‌ای برای تبادل اطلاعات درباره فعالیت‌های اشاعه‌ای ایران میان کشورهای عضو PSI اتخاذ خواهند کرد.

سوم، قوانین و اختیارات حقوقی ملی خود را به‌طور مستمر بازبینی خواهند کرد تا از اثربخشی اقدامات اطمینان حاصل شود.

چهارم، اقدامات مشخصی در حمایت از تلاش‌ها برای توقیف محموله‌های مرتبط با فعالیت‌های اشاعه‌ای ایران انجام خواهند داد.

محدودیت‌های تسلیحاتی و هسته‌ای

کشورهای امضاکننده متعهد شدند تحریم‌های مربوط به تأمین، فروش یا انتقال تسلیحات و تجهیزات نظامی به ایران یا از ایران را حفظ کنند. همچنین از انتقال اقلام مشمول محدودیت‌های تسلیحاتی بازگردانده‌شده سازمان ملل جلوگیری خواهند کرد.

افزون بر این، این کشورها از تمامی تلاش‌های ملی برای اجرای تعهدات قطعنامه‌های شورای امنیت استقبال کردند. از جمله، از اقدامات مرتبط با «عملیات طرد اقتصادی» آمریکا علیه ایران نیز حمایت کردند.

در همین راستا، امضاکنندگان از تمام کشورهای عضو سازمان ملل خواستند این قطعنامه‌ها را اجرا کنند. آن‌ها بار دیگر بر نگرانی‌های جامعه بین‌المللی درباره برنامه هسته‌ای ایران تأکید کردند.

درخواست از ایران

در پایان بیانیه آمده است که از ایران خواسته می‌شود به رعایت تعهدات خود در زمینه عدم اشاعه تسلیحات بازگردد. همچنین باید با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی همکاری کامل داشته باشد و به نگرانی‌های جامعه بین‌المللی رسیدگی کند.

کشورهای امضاکننده اعلام کردند که هماهنگی تلاش‌های خود را برای مقابله با اشاعه ادامه خواهند داد. هدف آن‌ها مقابله با هرگونه تلاش ایران برای ازسرگیری برنامه‌های هسته‌ای یا موشک‌های بالستیک است که بر اساس قطعنامه‌های شورای امنیت ممنوع شده‌اند.

فهرست کشورهای امضاکننده

این بیانیه از سوی ۵۶ دولت منتشر شده است. امضاکنندگان عبارتند از: ایالات متحده آمریکا، آلبانی، آرژانتین، استرالیا، اتریش، بحرین، بلیز، بوسنی و هرزگوین، بلغارستان، کانادا، کلمبیا، کرواسی، قبرس، جمهوری چک، دانمارک، جمهوری دومینیکن، استونی، ایالات فدرال میکرونزی، فنلاند، فرانسه، آلمان، یونان، مجارستان، ایسلند، ایرلند، اسرائیل، ایتالیا، ژاپن، لتونی، لیبریا، لیختن‌اشتاین، لیتوانی، جزایر مارشال، مولداوی، مونته‌نگرو، مراکش، نیوزیلند، مقدونیه شمالی، نروژ، پالائو، پاناما، پاراگوئه، لهستان، پرتغال، جمهوری کره، رومانی، سان‌مارینو، اسلواکی، اسلوونی، اسپانیا، سوئد، هلند، ترینیداد و توباگو، اوکراین، بریتانیا و یمن.