پاکسازی مینهای تنگه هرمز و بازگشایی این گذرگاه راهبردی، به چالشی بزرگ برای ارتشهای جهان تبدیل شده است. پنتاگون گزارشها درباره زمان طولانی برای روبیدن آبراهه از تلههای انفجاری را به تندی رد کرد. برخی رسانهها از پاک کردن مسیر و روبیدن مینهای دریایی طی شش ماه سخن گفته بودند. سخنگوی ارشد وزارت جنگ آمریکا این دست آگاهیها را گزینشی و نادرست خواند. او بر این باور است که بسته ماندن این مسیر برای نیم سال پذیرفتنی نیست. ارتش آمریکا تلاش میکند تا با همکاری همپیمانان خود، امنیت را به پهنه آبی جنوب بازگرداند.
تکذیب برآوردهای زمانی واشینگتنپست
روزنامه واشینگتنپست پیشتر از یک نشست محرمانه میان سران لشکری و نمایندگان مجلس پرده برداشت. سه مقام آگاه مدعی شدند که پاکسازی کامل منطقه شاید شش ماه زمان ببرد. اما شان پارنل، سخنگوی پنتاگون، این گزارش را نمونهای از روزنامهنگاری ناصادق توصیف کرد. وی تاکید کرد که ارزیابیهای اولیه لزوماً به معنای واقعیتهای روی زمین نیست. به گفته او، هیچ وزیری بسته ماندن طولانی این آبراهه کلیدی را تاب نمیآورد. این در حالی است که قیمت سوخت در بازارهای جهانی به شدت افزایش یافته است. نوسانهای اقتصادی، لزوم بازگشایی سریع این مسیر را برای همه کشورها دوچندان میکند.
فناوریهای نوین در تلههای دریایی ایران
گزارشهای درزشده نشان میدهند که جمهوریاسلامی از ابزارهای پیشرفتهای در دریا بهره میبرد. سپاه پاسداران بیش از ۲۰ تله انفجاری هوشمند را در ژرفای آب رها کرده است. برخی از این مینها با کمک فناوری مسیریاب جهانی (جیپیاس) هدایت میشوند. این ویژگی، شناسایی و نابودی آنها را برای ناوهای مینروب بسیار دشوار میکند. سپاه پاسداران پهنهای به بزرگی ۱۴۰۰ کیلومتر مربع را «ناحیه خطر» نامیده است. آنها هشدار دادند که هرگونه کنش لشکری بیگانه در این بوم با پاسخ روبرو میشود. پیشتر ناوگان آمریکا قصد آغاز عملیات روبیدن مینها را داشت. اما تهدیدهای لشکری جمهوریاسلامی، این تکاپوها را در نطفه خفه کرد.
«در اخبار روز PhoenixQ از تازهترین خبرها، تحلیلها و گزارشها آگاه شوید.»
نشست لشکری لندن برای امنیت دریانوردی
همزمان با این تنشها، شهر لندن میزبان برنامهریزان لشکری از ۳۰ کشور جهان است. بریتانیا و فرانسه رهبری این مأموریت چندملیتی تازه را بر دوش دارند. این ائتلاف پدافندی به دنبال راهی برای پاسداری از کشتیهای بازرگانی است. آنها میخواهند پس از پایان درگیریها، عملیات بزرگ مینروبی را آغاز کنند. اسکات تروور، پژوهشگر برجسته، به تجربههای گذشته اشاره میکند. او میگوید پس از جنگ خلیج فارس، پاکسازی تلهها بیش از دو سال زمان برد. اکنون ائتلاف تازه تلاش میکند تا با بهرهگیری از دانش نوین، این زمان را کوتاهتر کند. کشورهای شرکتکننده بر سر تقسیم وظایف و هزینههای این کارزار بزرگ گفتگو کردند.
رخنه نفتکشها از میان خط بندآوری آمریکا
در میانه این رویاروییها، شرکت تحلیل دادههای «ورتکسا» آمار شگفتانگیزی را منتشر کرد. از زمان آغاز بندآوری بنادر ایران، بیش از ۱۰ میلیون بشکه نفت از مرزها گذشت. شش نفتکش بزرگ توانستند با موفقیت از خطوط قرمز لشکری آمریکا عبور کنند. ورتکسا میگوید محاصره آمریکا در نزدیکی ساحل نیست و حالتی منعطف دارد. این پهنه بندآوری حدود ۳۰۰ مایل به سمت غرب کشیده شده است. با این حال، ترافیک کشتیهای وابسته به جمهوریاسلامی به شدت کاهش یافت. ارتش آمریکا ادعا میکند که ۲۹ شناور را به بندرهای مبدأ آنها بازگردانده است. اما خروج این حجم از نفت، نشاندهنده وجود روزنههایی در دیواره پدافندی واشینگتن است.
آینده مبهم آبراهه راهبردی هرمز
جمهوری اسلامی بازگشایی آبراهه را تنها به پایان بندآوری بنادرش گره زده است. در ابتدای آتشبس، تنها چند کشتی کوچک دل به دریا زدند. ترس از مینهای عملنکرده همچنان بر سر ناخداها سایه افکنده است. پاکسازی مینهای تنگه هرمز کلید اصلی بازگشت آرامش به اقتصاد جهانی به شمار میرود. بدون انجام این کار، هیچ شرکت بیمهای جابهجایی کالا در این مسیر را نمیپذیرد. تنش میان سپاه و ناوگان آمریکا، هرگونه عملیات غیرجنگی را با بنبست روبرو کرد. اکنون نگاهها به نتایج نشست لندن و واکنشهای آینده واشینگتن دوخته شده است. آیا دیپلماسی میتواند راهی برای روبیدن این تلههای مرگبار پیدا کند یا خیر؟
فارسی




























































