فارسی
آمار جرایم پلیس آلمان در سال ۲۰۲۵ نشان می‌دهد که نسبت نوجوانان پسر غیرآلمانی مظنون به ارتکاب جرم، ۳.۵ برابر نوجوانان پسر دارای تابعیت آلمان است. دو جرم‌شناس به نام‌های سوزانه پرتور و یوونه کریگ این آمار را در یک نشست تخصصی بررسی کردند. آن‌ها اعلام کردند که شمار مظنونان به جرم در میان مردان غیرآلمانی، به ازای هر ۱۰۰ هزار نفر، تقریباً چهار برابر مردان آلمانی است. این گزارش به موضوع جرایم خارجی‌ها در آلمان می‌پردازد.
آمار رسمی پلیس آلمان
بر اساس آمار پلیس در سال ۲۰۲۵، به ازای هر ۱۰۰ هزار نفر، ۱۰۲۸ مظنون غیرآلمانی در برابر ۲۶۵ مظنون آلمانی ثبت شده است. بالاترین میزان جرایم خشونت‌آمیز در میان مردان، مربوط به گروه نوجوانان و جوانان است. همچنین، جرایم خارجی‌ها در آلمان از محورهای اصلی این گزارش است.
برای پیگیری لحظه‌به‌لحظه مهم‌ترین رویدادها، ما را در سایت PhoenixQ و شبکه‌های اجتماعی سابسکرایب و دنبال کنید.
در گروه سنی ۱۴ تا ۱۸ سال، حدود ۳۷۰۰ مظنون غیرآلمانی و هزار مظنون آلمانی ثبت شده‌اند. در این آمار، منظور از غیرآلمانی افرادی هستند که تابعیت آلمان را ندارند.
این دو پژوهشگر برای سرویس رسانه‌ای ادغام (Mediendienst Integration) داده‌های مربوط به جرایم ثبت‌شده و جرایم گزارش‌نشده را در چارچوب موضوع مهاجرت و جرم بررسی کرده‌اند.
دلایل تفاوت در آمار دو گروه
به گفته سرویس رسانه‌ای ادغام، تفاوت میان این دو گروه دلایل متعددی دارد. یکی از این دلایل، تفاوت در ترکیب جمعیتی است. سهم مردان جوان در جمعیت افراد غیرآلمانی بیشتر از جمعیت شهروندان آلمانی است.
از سوی دیگر، آمار پلیس تنها جرایمی را ثبت می‌کند که به پلیس گزارش شده یا پلیس از وقوع آن‌ها اطلاع یافته است. در جرم‌شناسی به این بخش «جرایم آشکار» گفته می‌شود.
تفاوت در تمایل افراد به گزارش جرم نیز بر آمار تأثیر می‌گذارد. برای نمونه، مظنونان خارجی در جرایم خشونت‌آمیز حدود دو برابر مظنونان آلمانی به پلیس گزارش می‌شوند.
در مقابل، بررسی داده‌های پژوهش سال ۲۰۲۴ ایالت نیدرزاکسن که جرایم گزارش‌نشده را نیز مطالعه کرده، اختلاف کمتری را نشان می‌دهد. بر اساس این بررسی، نوجوانان خارجی تنها ۱.۶ برابر نوجوانان آلمانی مرتکب خشونت می‌شوند.
وضعیت اجتماعی و اقتصادی نوجوانان غیرآلمانی
پژوهشگران دو عامل دیگر را نیز با میزان بالاتر خشونت در میان نوجوانان غیرآلمانی مرتبط می‌دانند. این دو عامل عبارتند از وضعیت اجتماعی و اقتصادی و نگرش مثبت‌تر به خشونت.
وضعیت اجتماعی نوجوانان غیرآلمانی به‌طور متوسط نامناسب‌تر از نوجوانان آلمانی است. بر اساس آمار سرویس رسانه‌ای ادغام، خطر فقر در میان افراد زیر ۱۸ سال بدون پیشینه مهاجرت ۶.۸ درصد است. این رقم در میان افراد دارای پیشینه مهاجرت به ۲۳.۳ درصد می‌رسد.
بر اساس نظرسنجی سال ۲۰۲۴ در ایالت نیدرزاکسن، تنها ۲۰.۴ درصد از نوجوانان پسر غیرآلمانی در مدارس نوع گیمنازیوم تحصیل می‌کردند. این رقم در میان نوجوانان پسر آلمانی ۳۵.۵ درصد بود. گیمنازیوم نوعی مدرسه متوسطه در آلمان است که دانش‌آموزان را برای ورود به دانشگاه آماده می‌کند.
میزان خشونت در میان نوجوانان آلمانی این گروه ۱۰.۲ درصد و در میان نوجوانان غیرآلمانی نزدیک به ۱۵ درصد بوده است. این آمار نشان می‌دهد که نوع مدرسه در تفاوت میزان خشونت نقش دارد، اما به‌تنهایی نمی‌تواند تمام این اختلاف را توضیح دهد. پژوهش‌های دیگر نیز نشان می‌دهند که درآمد و شغل والدین و شرایط محل سکونت در این زمینه مؤثرند.
نقش خشونت خانوادگی و الگوبرداری
یوونه کریگ، از پژوهشگران مطالعه نیدرزاکسن، در یک نشست تخصصی توضیح داد که برخی نوجوانان در خانواده خود تجربه خشونت داشته‌اند. او همچنین به تاریخ معاصر آلمان اشاره کرد. به گفته او، حق والدین برای تنبیه بدنی فرزندان تازه در اوایل دهه ۲۰۰۰ میلادی لغو شد.
از نوامبر سال ۲۰۰۰، حق کودکان برای برخورداری از تربیت بدون خشونت در قانون مدنی آلمان به رسمیت شناخته شده است. کریگ افزود که در برخی کشورهای دیگر هنوز دیدگاه‌های متفاوتی درباره شیوه تربیت فرزندان وجود دارد.
او توضیح داد که کودکان از رفتار اطرافیان خود الگوبرداری می‌کنند. این موضوع ممکن است باعث شود خودشان نیز خشونت را راهی مناسب برای حل اختلاف‌ها بدانند.
افزون بر این، نوجوانان دارای پیشینه مهاجرت بیشتر در معرض تجربه خشونت یا تبعیض قرار می‌گیرند. کریگ توضیح داد که این تجربه‌ها ممکن است فشار روانی شدید یا احساس از دست دادن کنترل ایجاد کند. در چنین شرایطی، برخی نوجوانان ممکن است با نشان دادن رفتار خشن، تلاش کنند احترام دیگران را به دست آورند.
عوامل اجتماعی مؤثر بر خطر ارتکاب جرم
سرویس رسانه‌ای ادغام مجموعه‌ای از شرایط را برشمرده که می‌توانند خطر ارتکاب جرم را افزایش دهند. از جمله این عوامل، تربیت خانوادگی همراه با بی‌توجهی یا خشونت و کمبود امکانات حمایتی است.
در همین راستا، زندگی در محله‌های محروم و نبود امکانات کافی برای گذراندن اوقات فراغت نیز می‌تواند بر نوجوانان تأثیر منفی بگذارد. در نتیجه، احتمال ارتکاب جرم در این شرایط افزایش می‌یابد.
به گفته این نهاد، خطر ارتکاب جرم نه صرفاً به تعلق افراد به یک گروه خاص، بلکه به مجموعه‌ای از عوامل اجتماعی و اقتصادی بستگی دارد.
