سیاست دفاعی ایالات متحده در قبال ایران؛ بررسی اهداف و چشم‌انداز نبرد

سیاست دفاعی ایالات متحده در قبال ایران بر پایه یک هدف نظامی مشخص استوار است. ژنرال کین، رئیس ستاد مشترک ارتش، هدف اصلی را نابودی توانایی ایران برای نفوذ در خاورمیانه می‌داند. واشینگتن قصد دارد برنامه هسته‌ای، توان موشکی و شبکه حمایت از گروه‌های مسلح را به عقب براند. نیروهای آمریکایی و اسرائیلی در همان ۴۸ ساعت نخست به برتری هوایی کامل دست یافتند. به همین دلیل، ارتش آمریکا تاکتیک خود را از حملات دوربرد به عملیات مستقیم هوایی تغییر داد. اکنون جنگنده‌ها بر فراز آسمان ایران پرواز کرده و سکوهای پرتاب موشک و پهپاد را منهدم می‌کنند. گزارش‌های میدانی نشان می‌دهند که شدت حملات موشکی تهران به دلیل تاثیر عملیات در داخل خاک ایران کاهش یافته است. با این حال، کارشناسان معتقدند سیاست دفاعی ایالات متحده در قبال ایران باید از اهداف سیاسی نهایی تفکیک شود.

اهداف نظامی: فلج کردن توانمندی‌های راهبردی

1. برنامه هسته‌ای: هدف قرار دادن تاسیسات زیربنایی برای ایجاد تاخیری بلندمدت در دستیابی به سلاح هسته‌ای.

2. توان موشکی و پهپادی: انهدام زرادخانه‌ها و سکوهای پرتاب برای کاهش توان ضربتی ایران علیه متحدان منطقه.

3. شبکه نیروهای نیابتی: تضعیف بازوهای منطقه‌ای تهران و قطع شریان‌های حمایتی از گروه‌های شبه‌نظامی.

تغییر تاکتیک: از سلاح‌های دورایستا به عملیات مستقیم

دستیابی به برتری هوایی در ۴۸ ساعت نخست جنگ، نقطه عطفی در سیاست دفاعی آمریکا بود. این موفقیت باعث تغییر مدل درگیری شد:

• سلاح‌های دورایستا (Standoff): در ابتدا حملات از راه دور و از روی ناوها انجام می‌شد.

• سلاح‌های نزدیک‌زن (Close-in): با پاکسازی آسمان ایران، جنگنده‌های آمریکایی و اسرائیلی اکنون مستقیماً بر فراز خاک ایران پرواز کرده و اهداف متحرک (مانند پرتابگرهای موشک) را شکار می‌کنند.

کاهش محسوس سرعت و شدت حملات موشکی ایران نشان‌دهنده اثربخشی این فشار عملیاتی در داخل مرزها است.

چالش بقای رژیم و بازسازی توانمندی‌های دانش‌محور

موفقیت‌های نظامی متعارف لزوماً به معنای پایان کامل تهدیدات نیست. رژیم‌های انقلابی پیروزی را در بقا و زنده ماندن خود تعریف می‌کنند. حتی اگر زیرساخت‌های فیزیکی نابود شوند، دانش فنی ساخت موشک و هسته‌ای در ذهن متخصصان باقی می‌ماند. اگر ساختار سیاسی فعلی پابرجا بماند، احتمال بازسازی برنامه‌های نظامی پس از پایان جنگ وجود دارد. بنابراین، تضعیف نظامی تنها بخشی از راه حل است و نتیجه نهایی به تصمیمات سیاسی بستگی دارد. دونالد ترامپ هنوز استراتژی دقیق و وضعیت مطلوب پایانی را برای این نبرد تعریف نکرده است. نبود یک نقشه راه سیاسی می‌تواند مأموریت نظامی را به یک درگیری فرسایشی و طولانی تبدیل کند. «با PhoenixQ همراه باشید تا از مهم‌ترین رویدادها جا نمانید.»

شکست راهبرد تنبیه متحدان و کارت‌های پنهان تهران

ایران تلاش کرد با حمله به کشورهای خلیج فارس، هزینه‌های جنگ را برای آمریکا افزایش دهد. این استراتژی به دلیل پدافند هوایی موثر کشورهای عربی با شکست روبرو شد. اکنون شرکای منطقه‌ای آمریکا به جای خشم از واشینگتن، انگشت اتهام را به سمت تهران گرفته‌اند. آن‌ها از حملات به زیرساخت‌های غیرنظامی خود به شدت عصبانی هستند و شاید به زودی وارد فاز تهاجمی شوند. با وجود کاهش توان موشکی، ایران هنوز کارت‌هایی مانند عملیات سایبری و سلول‌های خفته در جهان دارد. فعال شدن این شبکه‌ها می‌تواند ابعاد جنگ را به اروپا، آسیا و خاک آمریکا بکشاند. تحلیلگران پیش‌بینی می‌کنند که عملیات نظامی برای انهدام کامل نیروی دریایی و زرادخانه‌ها دست‌کم چند هفته دیگر زمان ببرد.