اعتراضات دی ۱۴۰۴ و پروژه کشتهسازی حکومتی اکنون ابعاد تازهای پیدا کرده است. علی شکوریراد، فعال سیاسی اصلاحطلب، پرده از یک برنامهریزی خطرناک برداشت. او فاش کرد که نهادهای اطلاعاتی زمان شروع اعتراضات را عمداً مهندسی کرده بودند. هدف آنها مهار معترضان در زمان تعطیلی دانشگاهها بود. با این حال، پاسخ گسترده مردم به فراخوان رضا پهلوی تمام محاسبات را برهم زد. این فعال سیاسی تأکید کرد که ابعاد اعتراضات در ۴۰۰ شهر، نهادهای امنیتی را کاملاً غافلگیر کرد.
تزریق خشونت؛ استراتژی کثیف برای توجیه کشتار
شکوریراد در سخنانی صریح، حکومت را به «تزریق خشونت» به بطن جامعه متهم کرد. او میگوید نهادهای امنیتی برای بهدست آوردن بهانه سرکوب، از نیروهای خودی قربانی میگیرند. این استراتژی در مقالات علمی دانشگاه امام حسین نیز به عنوان یک روش عملیاتی ذکر شده است. سوزاندن مساجد و اماکن مذهبی توسط خود ماموران، بخشی از این پروژه فریب محسوب میشود. حکومت با این کار، معترضان را تروریست جلوه میدهد تا رگبار گلوله را توجیه کند. اعتراضات دی ۱۴۰۴ و پروژه کشتهسازی نشان داد که حاکمیت برای بقا از هیچ جنایتی فروگذار نمیکند. «برای پیگیری لحظهبهلحظه مهمترین رویدادها، ما را در سایت PhoenixQ و شبکههای اجتماعی سابسکرایب و دنبال کنید.»
سقوط اعتبار پزشکیان در سایه روایتهای دروغین
بخش دیگری از افشاگری شکوریراد به نقش مسعود پزشکیان در این بحران اختصاص داشت. او رئیسجمهور را متهم کرد که آگاهانه ملت را با روایتهای امنیتی «تحمیق» کرده است. شکوریراد معتقد است پزشکیان تنها یک پروژه از سوی رهبری برای عبور از بحران بود. او با تکرار دروغهای نهادهای اطلاعاتی در تلویزیون، وجهه نیمبند خود را کاملاً نابود کرد. این فعال سیاسی هشدار داد که دوقطبی ایجاد شده در جامعه به مرحله نفرت انتقامجویانه رسیده است.
جنایت علیه بشریت و پرونده لاهه
گزارشهای حقوق بشری از کشتار دستکم ۶ هزار تا ۳۰ هزار نفر در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی حکایت دارند. به همین دلیل، شبکهای از وکلا شکایتی را به دیوان کیفری بینالمللی لاهه ارائه کردهاند. آنها سرکوبهای اخیر را مصداق بارز «جنایت علیه بشریت» میدانند. شکوریراد تأکید کرد که ادعاهای مربوط به دخالت موساد یا گروههای خارجی دیگر خریداری ندارد. مردم ایران دیگر دروغهای سیستماتیک درباره امنیت و مبارزه با داعش را باور نمیکنند. ایران اکنون سیاهترین دوران تاریخ معاصر خود را سپری میکند که در آن کینه متقابل میان مردم و سرکوبگران ریشه دوانده است.
فارسی




























































