فارسی
کمیته نروژی نوبل در اسلو، ماریا کورینا ماچادو را برنده جایزه صلح نوبل ۲۰۲۵ اعلام کرد. او یکی از شناختهشدهترین رهبران اپوزیسیون ونزوئلا است که سالها علیه نیکلاس مادورو و پیشتر هوگو چاوز مبارزه کرده است. ماچادو که متولد ۷ اکتبر ۱۹۶۷ در کاراکاس است، مهندس صنایع و سیاستمداری برجسته بهشمار میرود. او از خانوادهای ثروتمند اما منتقد حکومت برخاسته است. وی تحصیلاتش را در دانشگاه آندرس بلو و سپس در مدرسه حکومت کندی دانشگاه هاروارد به پایان رسانده است.
از اعتراضات تا تبعید سیاسی
او در سال ۲۰۰۲ سازمان «سوماته» را برای نظارت بر انتخابات تأسیس کرد. این سازمان در همهپرسی سال ۲۰۰۴ علیه چاوز نقشی کلیدی داشت. ماچادو در سال ۲۰۱۰ به مجلس ملی راه یافت، اما پس از انتقاد از مادورو در اعتراضات ۲۰۱۴، از پارلمان اخراج و از فعالیت سیاسی محروم شد. با وجود سرکوب، او جنبش «ونته ونزوئلا» را بنیان گذاشت؛ حرکتی که امروز صدای اصلی دموکراسیخواهان در کشور است.
نوبل در سایه رقابت سیاسی و جهانی
اعلام ماریا کورینا ماچادو در حالی صورت گرفت که گمانهزنیها درباره احتمال انتخاب دونالد ترامپ، برای این جایزه شدت گرفته بود. برخی رسانهها پیشبینی میکردند توافق اخیر آتشبس غزه که با فشار ترامپ میان اسرائیل و حماس حاصل شد، احتمال پیروزی او را افزایش دهد. با این حال، کمیته نوبل پیش از نهایی شدن این توافق، تصمیم خود را درباره برنده گرفته بود. ترامپ در واکنش گفت: «هیچکس در تاریخ، هشت جنگ را در نه ماه متوقف نکرده است.» اما منتقدان، ادعای او را «اغراقآمیز» میدانند.
صدای زنان برای آزادی
در سالهای اخیر، کمیته نوبل تمرکز ویژهای بر فعالان زن داشته است. سال گذشته، جایزه به انجمن «نیهون هیدانکیو» در ژاپن رسید و یک سال قبلتر، نرگس محمدی فعال ایرانی، برنده این افتخار شد. ماچادو نیز اکنون به این فهرست میپیوندد. زنی که در برابر استبداد ونزوئلا ایستاد و از امید و آزادی سخن گفت.
میراث نوبل برای آینده ونزوئلا
به گزارش PhoenixQ، جایزه نوبل صلح شامل یک مدال طلا، دیپلم افتخار و چکی به مبلغ ۱.۲ میلیون دلار است. اما برای ماچادو، ارزش واقعی نوبل در نماد بودن آن است — نشانهای از پیروزی اراده مردم بر سرکوب و فساد. او در نخستین واکنش خود گفت: «این جایزه متعلق به مردم ونزوئلاست، نه من.»
