دکترین ۲۰۲۶ ترامپ؛ تصمیم بعدی ترامپ چیست؟

“آرش پارسا-تحلیلگر و پژوهشگر”

تصمیم بعدی ترامپ چیست؟ هم‌زمان با گسترش اعتراضات مردمی در ایران، اظهارات اخیر دونالد ترامپ دوباره در کانون توجه قرار گرفته است. رئیس‌جمهور پیشین آمریکا درباره جمهوری اسلامی هشدار داده است. او گفته در صورت سرکوب خونین معترضان، ایالات متحده «بی‌تفاوت نخواهد ماند». در همین حال، بسیاری از تحلیل‌گران این موضع را یادآور سیاست واشنگتن در قبال ونزوئلا می‌دانند.

ونزوئلا؛ فشار حداکثری بدون مداخله نظامی

در پرونده ونزوئلا، دولت ترامپ از راهبردی چندلایه استفاده کرد. این راهبرد شامل تحریم‌های سنگین اقتصادی بود. همچنین انزوای دیپلماتیک دولت نیکلاس مادورو دنبال شد. از سوی دیگر، واشنگتن به‌طور علنی از اپوزیسیون حمایت کرد. آمریکا حتی دولت جایگزین را به رسمیت شناخت. با این حال، با وجود لحن تند، هرگز وارد جنگ مستقیم نشد. این سیاست به‌گونه‌ای طراحی شده بود که هزینه بقای حکومت مادورو را افزایش دهد. همچنین مشروعیت بین‌المللی آن را تضعیف کند. در نتیجه، تجربه ونزوئلا نشان داد استراتژی ترامپ الزاماً نظامی نیست. این رویکرد بیشتر بر فشار سیاسی و اقتصادی هدفمند تکیه دارد.

ایران؛ اعتراضات داخلی و پیام‌های واشنگتن

اعتراضات اخیر در ایران بازتاب جهانی گسترده‌تری داشته است. این موضوع، آن را از بسیاری دوره‌های پیشین متمایز می‌کند. در همین راستا، واکنش سیاستمداران آمریکایی نیز پررنگ‌تر شده است. تحولات داخلی ایران با دقت بیشتری دنبال می‌شود. ترامپ بارها تأکید کرده است که مشکل آمریکا «مردم ایران نیستند». به گفته او، مسئله اصلی حاکمیتی است که منافع شهروندان را نادیده می‌گیرد.
بنابراین، اظهارات او بیش از آنکه تهدید جنگ باشد، پیامی سیاسی تلقی می‌شود.

اظهار نظر ترامپ درباره «ورود آمریکا در صورت کشتار مردم» جنبه بازدارنده دارد. این پیام هم حاکمیت ایران را هدف می‌گیرد. هم نشانه‌ای از حمایت سیاسی از معترضان است.

تصمیم بعدی ترامپ چیست؟

با توجه به الگوی ونزوئلا، احتمال مداخله نظامی مستقیم آمریکا پایین به نظر می‌رسد. سناریوی محتمل‌تر، ادامه یا تشدید فشار هوشمند است.
این سیاست می‌تواند شامل محورهای زیر باشد:

• تشدید تحریم‌های هدفمند علیه نهادهای امنیتی

• افزایش انزوای دیپلماتیک جمهوری اسلامی

• حمایت رسانه‌ای و سیاسی آشکارتر از مطالبات مردمی

• استفاده از اهرم‌های بین‌المللی برای مهار سرکوب داخلی

ترامپ به‌خوبی از پیامدهای اقدام نظامی آگاه است. چنین اقدامی می‌تواند منطقه را بی‌ثبات کند. به همین دلیل، همانند ونزوئلا، تلاش خواهد کرد بدون جنگ عمل کند. هدف، تغییر توازن قدرت به زیان حاکمیت ایران است.

سخن پایانی

در مجموع، مقایسه ایران و ونزوئلا نشان‌دهنده یک الگوی مشخص است. تصمیم بعدی ترامپ احتمالاً بخشی از محاسبه‌ای سیاسی خواهد بود. پیام واشنگتن روشن است. سرکوب گسترده، هزینه بین‌المللی سنگین‌تری دارد. با این حال، پاسخ نهایی به این فشارها نه در کاخ سفید، بلکه در داخل ایران رقم خواهد خورد. «در اخبار روز PhoenixQ   از تازه‌ترین خبرها، تحلیل‌ها و گزارش‌ها آگاه شوید.»