فارسی
بحران همهجانبه در ایران اکنون به شکلی بیسابقه در حوزههای آب، سیاست خارجی و حقوق بشر نمایان شده است. طبق اعلام وزارت نیرو، میزان پرشدگی سدهای مهم کشور به رقم نگرانکننده «۳۵ درصد» رسیده است. وضعیت در ۱۵ سد حیاتی حتی وخیمتر بوده و تنها ۱۰ درصد ذخیره آب دارند. فیروز قاسمزاده، مدیر کل اطلاعات آب، وضعیت منابع را در بسیاری از بخشها بسیار شکننده توصیف کرد. هماکنون تأمین آب شرب در شهرهایی مثل تهران، اصفهان و مشهد با محدودیتهای جدی مواجه است.
لغو دعوت از عراقچی و سایه بازداشت در داووس
در عرصه بینالمللی، مجمع جهانی اقتصاد دعوت از عباس عراقچی را برای شرکت در نشست داووس لغو کرد. هیلل نویر، مدیر دیدهبان سازمان ملل، فاش کرد که این اقدام برای جلوگیری از بازداشت عراقچی صورت گرفت. او قصد داشت به محض ورود وزیر خارجه ایران، شکایتی به اتهام جنایت علیه بشریت ثبت کند. بنابراین، برگزارکنندگان برای حفظ امنیت نشست، حضور نماینده جمهوری اسلامی را نامناسب تشخیص دادند. عراقچی اما این موضوع را به فشارهای سیاسی اسرائیل نسبت داده است.
پافشاری روسیه بر تجارت با تهران علیرغم تحریمها
در حالی که انزوای ایران تشدید میشود، سرگئی لاوروف بر تداوم همکاریهای تجاری با تهران تأکید کرد. او گفت مسکو دلیلی برای توقف تجارت نمیبیند و به پروژههایی مثل نیروگاه بوشهر ادامه میدهد. این اظهارات پاسخی به تهدیدهای دونالد ترامپ مبنی بر اعمال تعرفه ۲۵ درصدی بر شرکای تجاری ایران است. روابط تهران و مسکو اکنون به شکلی جداییناپذیر به هم گره خورده است. با این حال، ارسال پهپاد به روسیه هزینههای تحریمی سنگینی برای مردم ایران به همراه داشت. «برای پیگیری لحظهبهلحظه مهمترین رویدادها، ما را در سایت PhoenixQ و شبکههای اجتماعی سابسکرایب و دنبال کنید.»
نشست اضطراری سازمان ملل و قطع اینترنت
شورای حقوق بشر سازمان ملل روز جمعه نشستی اضطراری برای بررسی «خشونت نگرانکننده» در ایران برگزار میکند. هانا نویمان در پارلمان اروپا نیز خواستار قرار گرفتن سپاه در فهرست تروریستی و اخراج دیپلماتها شد. همزمان، نتبلاکس گزارش داد که قطع سراسری اینترنت در ایران از مرز ۲۸۰ ساعت گذشته است. در واقع، جمعیت ۹۰ میلیونی ایران برای سیزدهمین روز پیاپی از ارتباطات جهانی محروم ماندهاند. حکومت اکنون به دنبال اجرای طرح «لیست سفید» برای کنترل کامل فضای مجازی است.
خشکسالی و سوءمدیریت؛ ریشههای یک بحران عمیق
در دهههای اخیر، برداشت بیرویه از آبهای زیرزمینی و سوءمدیریت، بحران کمآبی را تشدید کرده است. بحران همهجانبه در ایران نهتنها محیطزیست، بلکه امنیت اجتماعی کشور را نیز هدف قرار داده است. در نتیجه، بسیاری از شهرهای بزرگ ایران اکنون با بحران بقا روبرو هستند. فشارهای بینالمللی و انزوای سیاسی نیز توان دولت را برای حل این چالشها به حداقل رسانده است. آینده ایران در این شرایط پیچیده، بیش از هر زمان دیگری به تصمیمات فوری جهانی بستگی دارد.
