فارسی
اقتدارگرایی دیجیتال چین در ایران اکنون به یک تهدید سازمانیافته علیه آزادی بیان تبدیل شده است. سازمان حقوق بشری «آرتیکل ۱۹» در گزارشی تازه، ابعاد هولناک این همکاری را افشا کرد. این پژوهش نشان میدهد که پکن زیرساختهای نظارت و سانسور جمهوری اسلامی را به سطحی بیسابقه رسانده است. حکومت ایران با بهرهگیری از فناوریهای چینی، تور سرکوب دیجیتال خود را هر روز تنگتر میکند. این همکاری فراتر از فروش ابزار است و شامل انتقال دانش برای قطع کامل اینترنت میشود. در واقع، تهران با الگوبرداری از پکن، به دنبال نابودی کامل جریان آزاد اطلاعات است.
ردپای غولهای فناوری چین در پایش شهروندان
گزارش «آرتیکل ۱۹» نام شرکتهای بزرگی چون هوآوی، زدتیئی و هیکویژن را فاش کرده است. این شرکتها با وجود تحریمها، تجهیزات پایش و شناسایی معترضان را برای تهران فراهم میکنند. سامانههای چینی مستقیماً در شناسایی چهرهها و رهگیری فعالیتهای آنلاین مردم نقش دارند. جمهوری اسلامی با استفاده از این ابزارها، اعتراضات را حتی پیش از شکلگیری رصد میکند. چین از سال ۲۰۱۰ میلادی به تقویت توان فنی ایران برای سرکوب دیجیتال کمک کرده است. بنابراین، شبکه ملی اطلاعات ایران عملاً نسخهای بومیسازی شده از «دیوار آتش بزرگ چین» است. «در اخبار روز PhoenixQ از تازهترین خبرها، تحلیلها و گزارشها آگاه شوید.»
حاکمیت سایبری؛ هدیه سمی پکن برای تهران
همکاری این دو کشور تنها به سختافزار محدود نمیشود، بلکه شامل همسویی در سیاستهای کلان است. مفهوم «حاکمیت سایبری» به دولتها اجازه میدهد تا فضای دیجیتال را ملک خصوصی خود بدانند. این رویکرد شالوده اصلی قطع اینترنت و محدودسازی پلتفرمهای بینالمللی در ایران است. مقامهای ایرانی بارها الگوی موفق چین در کنترل فضای مجازی را ستایش کردهاند. آنها در سازمان ملل نیز از مواضع پکن در برابر دسترسی آزاد به اطلاعات حمایت میکنند. اقتدارگرایی دیجیتال چین در ایران پیامدهایی بسیار فراتر از مرزهای این کشور دارد.
پروژه شبکه ملی اطلاعات و انزوای جهانی
هدف نهایی این پروژه، جدا کردن کامل شهروندان ایرانی از اینترنت جهانی است. جمهوری اسلامی میخواهد کنترل اطلاعات را به طور مطلق در دست بگیرد. این مدل از حکمرانی، امکان دیدهشدن نقض حقوق بشر را از بین میبرد. مایکل کاستر معتقد است ایران مستقیماً از کتابچه اقتدارگرایی دیجیتال چین الگوبرداری میکند. در این مدل، اعتراض تنها سرکوب نمیشود، بلکه امکان شکلگیری آن از ریشه خشک میشود. همسویی پکن و تهران در این مسیر، بخشی از یک نظم جدید جهانی برای عادیسازی استبداد است.
ضرورت تحریمهای هدفمند علیه همدستان غیرایرانی
«آرتیکل ۱۹» خواستار اعمال تحریمهای هوشمند علیه شرکتهای حامی سرکوب در ایران شده است. این سازمان تأکید میکند که جامعه جهانی باید از فناوریهای اینترنت ماهوارهای حمایت بیشتری کند. سرمایهگذاری بر ابزارهای امن دور زدن سانسور، تنها راه مقابله با این تور سرکوب است. اگر با این روند مقابله نشود، آزادی بیان در سراسر جهان به خطر میافتد. دفاع از اینترنت آزاد در ایران، بخشی از مبارزه جهانی علیه اقتدارگرایی مدرن است.
