جان باختن سمیه رشیدی، زندانی سیاسی در زندان قرچک

جان باختن سمیه رشیدی، زندانی سیاسی ۴۲ ساله در زندان قرچک، بار دیگر وضعیت درمانی زندانیان سیاسی را برجسته کرد. او پس از چند روز کما در بیمارستان مفتح ورامین جان داد.

بیماری صرع و بی‌توجهی مسئولان

دو هم‌بندی رشیدی به رادیوفردا گفتند که او سال‌ها با بیماری صرع دست‌وپنجه نرم می‌کرد. با وجود تشنج‌های مکرر و سردردهای شدید، مسئولان زندان بارها او را به بند بازگرداندند و مدعی شدند که تمارض می‌کند. این بی‌توجهی‌ها، به گفته نزدیکان، روند بیماری او را تشدید کرد.

وثیقه‌ای که خانواده توان پرداخت نداشت

منابع مطلع می‌گویند برای رشیدی قرار وثیقه صادر شده بود. اما خانواده‌اش توان تأمین آن را نداشتند. در حالی‌که رسانه‌های حکومتی مدعی شدند خانواده از ارائه وثیقه خودداری کرده‌اند، هم‌بندی‌های او تأکید می‌کنند دلیل اصلی ناتوانی مالی بود. این روایت متناقض، فشار روانی مضاعفی بر خانواده تحمیل کرد.

امید به آزادی و سقوط به کما

هفته گذشته رشیدی به پزشکی قانونی منتقل شد تا شاید با گرفتن عدم تحمل کیفر آزاد شود. اما در مسیر، حالش وخیم شد. به‌جای انتقال فوری به بیمارستان، دوباره به بند بازگردانده شد. همان شب دچار تشنج شدید شد و دهانش قفل کرد. او در نهایت به بیمارستان منتقل شد اما پزشکان گفتند امیدی به نجات نیست.

واکنش‌ها به مرگ رشیدی

الهه محمدی، خبرنگار، تأیید کرد که رشیدی از بازداشتی‌های اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» بوده است. او چند ماه پیش به اتهام «شعارنویسی» بازداشت شد. خبرگزاری قوه قضائیه تلاش کرد با اشاره به «ارتباط با مجاهدین خلق» پرونده او را سیاسی‌تر کند؛ اتهامی که هرگز در دادگاه اثبات نشد.
توماج صالحی، خواننده معترض، پیشتر هشدار داده بود که نادیده گرفتن وضعیت او فاجعه‌بار خواهد شد.

الگوی تکراری در زندان‌های ایران

مرگ رشیدی در زندان قرچک تنها یک نمونه از سیاست‌های تاخیری مقامات زندان است. در ایران، زندانیان سیاسی معمولا فقط در شرایط بحرانی به بیمارستان منتقل می‌شوند. این روند بارها باعث جان‌باختن زندانیان شده است.

برای پیگیری گزارش‌های بیشتر درباره نقض حقوق زندانیان سیاسی، به PhoenixQ مراجعه کنید.