فارسی
همکاری پنهانی پوتین و بوش علیه ایران در اسناد تازه‌منتشرشده «آرشیو امنیت ملی» آمریکا، چهره واقعی دیپلماسی کرملین را فاش کرد. این اسناد محرمانه نشان می‌دهند که ولادیمیر پوتین برخلاف ژست‌های عمومی، در خفا هم‌پیمان استراتژیک واشینگتن بود. او در دیدارهای خصوصی، با لحنی تحقیرآمیز درباره متحدان ایرانی خود سخن می‌گفت. این اسناد مربوط به سال‌های ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۷ است. در این بازه زمانی، بحران هسته‌ای ایران به شورای امنیت سازمان ملل ارجاع شد.
پوتین و توهین‌های بی‌سابقه به شریک راهبردی
ولادیمیر پوتین در نخستین دیدارش با جورج بوش، صراحتاً ایران را کشوری «یاغی» توصیف کرد. او مدعی شد که تهران به دنبال ساخت سلاح هسته‌ای است. رئیس‌جمهور روسیه در این مکالمات، رهبران ایران را «دیوانه‌های ایدئولوژیک» نامید. پوتین با لحنی تند، از تحصیل‌کردگی مقامات ایرانی ابراز شگفتی کرد. اما بلافاصله آن‌ها را افرادی غیرقابل پیش‌بینی دانست. او حتی اطلاعات محرمانه‌ای از پرسش‌های متخصصان ایرانی در اختیار بوش گذاشت. پوتین گفت متخصصان ایرانی درباره جزئیات حساس تولید سلاح اتمی از روس‌ها سوال می‌پرسند.
جورج بوش نیز در این نشست‌ها بیکار ننشست. او مقامات عالی ایران را «آخوندهای غیرمنتخب» و «دیوانه‌های مذهبی» خطاب کرد. بوش تأکید کرد که این افراد نباید به تکنولوژی اتمی دست یابند. این اسناد ثابت می‌کنند که همکاری پنهانی پوتین و بوش علیه ایران فراتر از یک هماهنگی ساده بود. آن‌ها در واقع بر سر مهار کامل ایران به توافقی دوجانبه رسیده بودند. «برای پیگیری لحظه‌به‌لحظه مهم‌ترین رویدادها، ما را در سایت PhoenixQ و شبکه‌های اجتماعی سابسکرایب و دنبال کنید.»
بازی با کارت اس-۳۰۰ و فریب دیپلماتیک
روسیه از برنامه هسته‌ای ایران به عنوان ابزاری برای معامله با غرب استفاده می‌کرد. در اسناد سال ۱۳۸۷، جورج بوش رویکرد پوتین را به شدت ستایش می‌کند. پوتین تحویل سامانه دفاعی اس-۳۰۰ را به رفتار ایران مشروط کرده بود. بوش این اقدام را «هوشمندانه» خواند و پوتین را رهبر این جریان نامید. پوتین حتی اعتراف کرد که برخی در روسیه برای پول با ایران همکاری می‌کنند. او قول داد که این افراد را پیدا و مجازات کند. این نشان‌دهنده عمق بی‌اعتمادی و بازی دوگانه مسکو با تهران است.
در آن سو، بوش از تهدیدهای اسرائیل به عنوان چماق استفاده می‌کرد. او به پوتین گفت که آریل شارون به شدت از ایران می‌ترسد. بوش مدعی شد که حمله اسرائیل می‌تواند «درهای جهنم» را باز کند. او با این ترفند، روسیه را برای فشار بیشتر بر ایران همراه می‌کرد. پوتین نیز با وجود مخالفت ظاهری، در نهایت به تمام قطعنامه‌های تحریمی رأی مثبت داد.
ناتو و سپری که ایران را بهانه کرد
در سال‌های پایانی، پوتین از گسترش ناتو به سمت شرق خشمگین بود. بوش سعی کرد با استفاده از «هراس از ایران»، پوتین را آرام کند. او ادعا کرد که سپر موشکی در اروپا برای مقابله با روسیه نیست. بوش گفت این سپر برای مهار «دیوانه‌ای در خاورمیانه» طراحی شده است. پوتین در این مکالمات، تاریخ اوکراین و گرجستان را برای بوش بازتعریف کرد. او حتی در آن زمان، زمینه‌های تهاجم نظامی به همسایگانش را تئوریزه می‌کرد. با این حال، هر دو رهبر بر سر سرکوب بلندپروازی‌های ایران اتفاق‌نظر داشتند.
نبرد حقوقی برای خروج اسناد از تاریکی
انتشار این حقایق تکان‌دهنده ساده نبود. کتابخانه جورج بوش قصد داشت این اسناد را برای ۱۲ سال دیگر پنهان کند. اما پیگیری‌های وکلای «آرشیو امنیت ملی» این سد را شکست. سویتلانا ساورانسکایا توانست پس از دو سال مبارزه حقوقی، این مکالمات را افشا کند. حالا جهان می‌بیند که در پشت درهای بسته، چگونه درباره سرنوشت ایران معامله می‌شد. این اسناد لایه پنهان روابط مسکو و واشینگتن را در برابر افکار عمومی قرار داد.
